Burning Bridges - Illusion

The scapegoat slithers out of it’s tomb

To reap it’s vengeance

The rats lash out to feed their doom

And curse the skylines

Stuck in the void of this sunrise

The pattern repeats again

Faced with a black, hellish demise

Where nothing else remians

The darkness falling

The madness calling

Stuck in the ashes of their fate

They struggle towards the poison gate

Masked in reflections of the

Burning illusion

A long road with a dusty end

Hard, deadly, and full of hate

Every step needs will

You fall but never break

Keep lofty, more valiant

Lure the sun to light your path

This burning illusion

Is a mental institution

Free her from their evil eyes

Fall not to a hidden disguise

Enter the garden of pain

Fury return now to that which is mine

Glory for the mermaid

That leads her fate

The darkness falling

The madness calling

Stuck in the ashes of their fate

They struggle towards the poison gate

Masked in reflections of the

Burning illusion

Evil bears in on your soul

Dig your own grave

He is your master now

Now feel the shame

Still we seek to be fulfilled

And strive to live eternally

But never are we truly free if we can’t see

Break into the days now to change

The story’s end and be set free

Deny their deadly gaze to live it your way

De zondebok glijdt uit zijn graf

Om zijn wraak te oogsten

De ratten halen uit om hun ondergang te voeden

En vervloek de skylines

Vast in de leegte van deze zonsopgang

Het patroon herhaalt zich weer

Geconfronteerd met een zwarte, helse ondergang

Waar niets anders remians

De duisternis die valt

De waanzin die roept

Vast in de as van hun lot

Ze worstelen naar de gifpoort

Gemaskeerd in reflecties van de

brandende illusie

Een lange weg met een stoffig einde

Hard, dodelijk en vol haat

Elke stap vereist zal

Je valt maar breekt nooit

Blijf verheven, moediger

Lok de zon om je pad te verlichten

Deze brandende illusie

Is een psychiatrische instelling

Bevrijd haar van hun boze ogen

Val niet in een verborgen vermomming

Betreed de tuin van pijn

Woede keert nu terug naar dat wat van mij is

Glorie voor de zeemeermin

Dat leidt haar lot

De duisternis die valt

De waanzin die roept

Vast in de as van hun lot

Ze worstelen naar de gifpoort

Gemaskeerd in reflecties van de

brandende illusie

Het kwaad dringt door tot je ziel

Graaf je eigen graf

Hij is nu je meester

Voel nu de schaamte

Toch proberen we te worden vervuld

En streef ernaar om eeuwig te leven

Maar we zijn nooit echt vrij als we niet kunnen zien

Breek nu de dagen in om te veranderen

Het verhaal is afgelopen en word vrijgelaten

Ontken hun dodelijke blik om het op jouw manier te leven