Caruso - IL DIVO

Qui dove il mare luccica

E tira forte il vento

Sulla Vecchia terrazza

Davanti al Golfo di Surriento

Un uomo abbraccia una ragazza

Dopo che aveva pianto

Poi si schiarisce la voce

E ricomincia il canto

Te voglio bene assai

Ma tanto tanto bene sai

Éuna catena ormai

Che scioglie il sangue dint’e vene sai

Vide le luci in mezzo al mare

Pensóalle notti láin America

Ma erano solo le lampare

E la bianca scia di un’elica

Senti il dolore nella musica

E si alzódal pianoforte

Ma quando vide uscire

La Luna da una nuvola

Gli sembrópiúdolce anche la morte

Guardónegli occhi la ragazza

Quegli occhi verdi come il mare

Poi all’improvviso usci una lacrima

E lui credette di affogare

Te voglio bene assai

Ma tanto tanto bene sai

Éuna catena ormai

Che scioglie il sangue dint’e vene sai

Potenza della lirica

Dove ogni dramma éun falso

Che con un pódi trucco e con la mimica

Puoi diventare un altro

Ma due occhi che ti guardano

Cosi vicini e veri

Ti fan scordare le parole

Confondono I pensieri

Cosídiventa tutto piccolo

Anche le notti láin America

Ti volti e vedi la tua vita

Dietro láscia di un’elica

Ma si éla vita che finisce

E non e ce pensópoi tanto

Anzi si sentiva giáfelice

E ricomincióil suo canto

Te voglio bene assai

Ma tanto tanto bene sai

Éuna catena ormai

Che scioglie il sangue dint’e vene sai

Te voglio bene assai

Ma tanto tanto bene sai

Éuna catena ormai

Che scioglie il sangue dint’e vene sai

Hier waar de zee schijnt

En de wind waait hard

Op het oude terras

Voor de Golf van Surriento

Een man knuffelt een meisje

Nadat hij huilde

Dan schraapt hij zijn keel

En het zingen begint weer

ik hou heel veel van je

Maar zo goed weet je

Het is nu een ketting

Dat doet het bloed in de aderen smelten, weet je?

Hij zag de lichten in het midden van de zee

Hij dacht aan de nachten daar in Amerika

Maar het waren alleen de lampen

En het witte spoor van een propeller

Voel de pijn in de muziek

En stond op van de piano

Maar toen hij het zag uitgaan

De maan vanuit een wolk

Zelfs de dood leek hem zoeter

Hij keek naar het meisje in zijn ogen

Die groene ogen houden van de zee

Toen kwam er ineens een traan uit

En hij dacht dat hij verdronk

ik hou heel veel van je

Maar zo goed weet je

Het is nu een ketting

Dat doet het bloed in de aderen smelten, weet je?

Kracht van opera

Waar elk drama nep is

Wat met een beetje make-up en mimiek

Je kunt een ander worden

Maar twee ogen die naar je kijken

Zo dichtbij en waar

Ze laten je de woorden vergeten

Ze verwarren gedachten

Dus alles wordt klein

Zelfs de nachten daar in Amerika

Je draait je om en ziet je leven

Achter de bijl van een propeller

Maar ja, het leven eindigt

En hij dacht er niet zo veel over na

Integendeel, hij voelde zich gelukkig

En zijn lied begon opnieuw

ik hou heel veel van je

Maar zo goed weet je

Het is nu een ketting

Dat doet het bloed in de aderen smelten, weet je?

ik hou heel veel van je

Maar zo goed weet je

Het is nu een ketting

Dat doet het bloed in de aderen smelten, weet je?