Three Years - Ignite

Three years, is a long, long time

Your heart beats close to mine

There’s no wrong or right

When it breaks

It breaks so miserably

I’m leaving constantly

You always said that

«I feel dead, nothing left for me»

The writing on the wall

The words that I can’t read

I refuse to let this bury me

Three years, were the best of times

A time of sacrifice

There’s no wrong or right

When it breaks

It breaks so miserably

My world got in the way

I’ve paid the price

The constant lies, opened up my eyes

The writing on the wall

The words that I can’t read

I refuse to let this bury me

The writing on the wall

The words that I can’t read

I think about you constantly

All the obstacles in my head now

I feel nothing, what was said

I hear nothing, and I feel no pain

All the obstacles in my head

I look at life through

Black eyes now

My mind, it screams to slow down

I hit a wall every single day

My worst fears, staring back at me

When it breaks, it breaks so miserably

I’m leaving constantly

You always said

«I feel dead, nothing left for me»

The writing on the wall

The words that I can’t read

I refuse to let this bury me

Drie jaar is een lange, lange tijd

Je hart klopt dicht bij het mijne

Er is geen fout of goed

Wanneer het breekt

Het breekt zo jammerlijk

Ik vertrek constant

Dat zei je altijd

«Ik voel me dood, er is niets meer voor mij»

Het schrijven op de muur

De woorden die ik niet kan lezen

Ik weiger me hierdoor te laten begraven

Drie jaar waren de beste tijden

Een tijd van opoffering

Er is geen fout of goed

Wanneer het breekt

Het breekt zo jammerlijk

Mijn wereld stond in de weg

Ik heb de prijs betaald

De constante leugens, opende mijn ogen

Het schrijven op de muur

De woorden die ik niet kan lezen

Ik weiger me hierdoor te laten begraven

Het schrijven op de muur

De woorden die ik niet kan lezen

Ik denk constant aan je

Alle obstakels in mijn hoofd nu

Ik voel niets, wat er werd gezegd

Ik hoor niets en ik voel geen pijn

Alle obstakels in mijn hoofd

Ik bekijk het leven door

Zwarte ogen nu

Mijn geest, het schreeuwt om te vertragen

Ik loop elke dag tegen een muur aan

Mijn ergste angsten, terug staren naar mij

Als het breekt, breekt het zo jammerlijk

Ik vertrek constant

Je zei altijd

«Ik voel me dood, er is niets meer voor mij»

Het schrijven op de muur

De woorden die ik niet kan lezen

Ik weiger me hierdoor te laten begraven