Self-Implosion - Hybrid

Down on my knees in front of a twisted reflection

Floating on the edge of the abyss once again

Where are the arms that used to hold me?

Where?

Where was the point of no return?

The space begins to withdraw into itself

I want to close my eyes, never coming back again,

I don´t belong here

Cold sweat, sleepless every night, blood injected eyes, existence is what I

despise

Suffocation, burning from inside, bleakness

This gnawing inner state-of-being is all I am

Self-Implosion

Confined to this darkened cell

Staring at the void

Crushed by the weight of existence

Every night I fall with my exposed guts

Losing touch with this world

Despair begins once more

I cease to exist

If I could disappear

It’s a long way down to the vacuity

Where was the point of no return?

Op mijn knieën voor een verwrongen weerspiegeling

Opnieuw drijvend op de rand van de afgrond

Waar zijn de armen die me vroeger vasthielden?

Waar?

Waar was het point of no return?

De ruimte begint zich in zichzelf terug te trekken

Ik wil mijn ogen sluiten, nooit meer terugkomen,

Ik hoor hier niet thuis

Koud zweet, elke nacht slapeloos, met bloed geïnjecteerde ogen, het bestaan ​​is wat ik

verachten

Verstikking, brandend gevoel van binnenuit, somberheid

Deze knagende innerlijke staat van zijn is alles wat ik ben

Zelf-implosie

Opgesloten in deze verduisterde cel

Staren naar de leegte

Verpletterd door het gewicht van het bestaan

Elke nacht val ik met mijn blootliggende ingewanden

Het contact met deze wereld verliezen

De wanhoop begint opnieuw

Ik houd op te bestaan

Als ik kon verdwijnen

Het is een lange weg naar de leegte

Waar was het point of no return?