Interlude - Hong Kong

Dråberne driver dovent ned ad bladene

Den fugtige mulder den strømmer om et væksthus under sommeren

Et koldt glas hvidvin i en velduftende have er alt han drømmer om

Melankoliens sidste stund i solnedgangen før efteråret

Ved marmor springvandet man så ofte har opsøgt for at mindes varmens

forgængelighed

En nøgen krop under hvide vindueskarme

Hendes svundne smil hvorved man forstår situationens omfang og ulykkelige udfald

Det mindes mange farver, men hun er altid at finde mellem violet og blå

Orange bliver til rødt

Og i glassets genskær ser hans sig selv synk ned på skamlen

For en stund pusler han rundt i køkkenet

Så går han ind og lægger sig

De druppels drijven lui langs de bladeren

De vochtige mulch stroomt in de zomer rond een kas

Een koud glas witte wijn in een geurige tuin is het enige waar hij van droomt

Het laatste moment van melancholie in de zonsondergang voor de herfst

Bij de marmeren fontein heb je zo vaak gezocht om je de warmte te herinneren

vergankelijkheid

Een naakt lichaam onder witte vensterbanken

Haar vervlogen glimlach waarmee men de omvang van de situatie en de ongelukkige uitkomst begrijpt

Het doet denken aan veel kleuren, maar ze is altijd te vinden tussen violet en blauw

Oranje verandert in rood

En in de schittering van het glas ziet hij zichzelf op de kruk neergezonken

Even rommelt hij in de keuken

Dan gaat hij naar binnen en gaat liggen