Weeping Willow - Hollow World

Your soul traded to darkness

Lost in the trees that never end

Searching, just an aura

A life once traded to the god of men

The pieces that we’ve lost

You’ll never see again

A creature of these blackened woods

Your geist you yearn to find and cleanse

Free my soul, give me life

Reanimate by night

Now I shall walk again and feel the burn of moonlight

Skipping through the shadows

Lurking, waiting to appear

Dancing upon a hallowed treetop

Through the fog the smell of fear

A lonely traveller

Rides blindly in the misty night

Could it be?

The wolves don’t lie

The cursed sword that raped your life

Free my soul, give me life

Reanimate by night

Now I shall walk again and feel the burn of moonlight

Forgotten princess, Temptress of the night

I now return from dust to claim the throne

My birthright once foreseen

Come to me, you can’t resist…

A fair maiden, golden hair, white dress and crimson lips

Cries for help carried on the storm with a windy hiss

Your reward for murder be’eth a fatal poison kiss

Your knees drop…

A sudden loss of energy

Our eyes lock…

This lifeless gaze no mystery

Then you see…

A ghost of your past memories

Could it be?

The life you took for false deities?

Oh how I’ve longed for thee

To repay the violation that saw me locked away for centuries

Can you feel my breath, so dead, so cold?

Frost running down your neck, you’re in my web’s eternal hold

Wings break free from me, now I am complete

Queen of the blackened woods, I’ve fulfilled the prophecy

Now you lay to rest, your bones rot gracefully

Through the Wych’s tunnel’s silence

I cry with eternity!

Je ziel handelde in de duisternis

Verdwaald in de bomen die nooit eindigen

Zoeken, slechts een aura

Een leven dat ooit werd verhandeld aan de god van de mensen

De stukken die we hebben verloren

Je zult nooit meer zien

Een wezen van deze zwartgeblakerde bossen

Je geest die je graag wilt vinden en reinigen

Bevrijd mijn ziel, geef me het leven

's Nachts reanimeren

Nu zal ik weer lopen en het branden van het maanlicht voelen

Door de schaduw springen

Op de loer, wachtend om te verschijnen

Dansen op een heilige boomtop

Door de mist de geur van angst

Een eenzame reiziger

Rijdt blindelings in de mistige nacht

Zou het kunnen?

De wolven liegen niet

Het vervloekte zwaard dat je leven verkrachtte

Bevrijd mijn ziel, geef me het leven

's Nachts reanimeren

Nu zal ik weer lopen en het branden van het maanlicht voelen

Vergeten prinses, verleidster van de nacht

Ik keer nu terug uit stof om de troon te claimen

Mijn geboorterecht ooit voorzien

Kom naar me toe, je kunt het niet laten...

Een schone maagd, gouden haar, witte jurk en karmozijnrode lippen

Hulpkreten droegen de storm met een winderig gesis

Je beloning voor moord is een fatale gifkus

Je knieën zakken...

Een plotseling verlies van energie

Onze ogen sluiten…

Deze levenloze blik is geen mysterie

Dan zie je…

Een spook van je herinneringen uit het verleden

Zou het kunnen?

Het leven dat je nam voor valse goden?

Oh wat heb ik naar je verlangd

Om de schending terug te betalen waardoor ik eeuwenlang opgesloten zat

Kun je mijn adem voelen, zo dood, zo koud?

Vorst loopt langs je nek, je bent in de eeuwige greep van mijn web

Vleugels breken van me los, nu ben ik compleet

Koningin van het zwartgeblakerde bos, ik heb de profetie vervuld

Nu lig je te rusten, je botten rotten gracieus

Door de stilte van de Wych's tunnel

Ik huil met de eeuwigheid!