Private Hell - Hexen

It all seems to get stranger

The more I live on

Under the «dead hand of the past»

Where have all my days gone?

The hardest part of letting go

Is not having to say goodbye

It’s enduring the years thereafter

That become a lifetime

In my own private hell:

To innocence;

farewell…

Is Hedonism all that remains?

Collect all notions of mysticism

And commit them to the flames

It’s all a joke like the morals you invoke

And there are no rules in this game

But I would rather this private hell

Than the eternal realm of lies

Abandon puerile thoughts you must

Oh, it was all superfluous…

In my own private hell:

Although still veridical, if nothing else

Staring deep in the void

It has nothing to say

So what more can one say

To escape from the cliché?

We have all been betrayed by

Our own naïveté

In this epoch of indifference

Purpose is washed away;

Countless moments now lost in time

Like tears in the rain

Het lijkt allemaal vreemder te worden

Hoe langer ik leef

Onder de «dode hand van het verleden»

Waar zijn al mijn dagen gebleven?

Het moeilijkste van loslaten

Geen afscheid hoeven te nemen?

Het duurt de jaren daarna

Dat wordt een leven lang

In mijn eigen privéhel:

tot onschuld;

afscheid…

Is hedonisme het enige dat overblijft?

Verzamel alle noties van mystiek

En wijdt ze aan de vlammen

Het is allemaal een grap, net als de moraal die je oproept

En er zijn geen regels in deze game

Maar ik heb liever deze privéhel

Dan het eeuwige rijk van leugens

Laat kinderlijke gedachten los die je moet

Oh, het was allemaal overbodig...

In mijn eigen privéhel:

Hoewel nog steeds waarheidsgetrouw, als er niets anders is

Staren diep in de leegte

Het heeft niets te zeggen

Dus wat kun je nog meer zeggen?

Om te ontsnappen aan het cliché?

We zijn allemaal verraden door

Onze eigen naïviteit

In dit tijdperk van onverschilligheid

Het doel wordt weggespoeld;

Talloze momenten gaan nu verloren in de tijd

Als tranen in de regen