Arjeplog - Hello Saferide

The obstacles we build for ourselves, my love!

Creating decisions to make, my love!

When really, it could be this easy:

You and me, and house, and food

Your roots are stuck in the dirt of this land

My questions all answered in the firmness of your hand

I buried some hatred in the snow on the porch

And when it comes undone, I will understand

And the wind in the trees are like: sch-uuung, sch-uuung

And the trains that pass by are like: sch-du-dung, sch-du-dung

And you and me are like: come on, let’s go out for a walk

And our feet in the snow are like: tsch-ooo, tsch-ooo

And the choir in my chest is like: oooo- oooo

And the Stockholm insecurity is like: I don’t exist

Night dawns on us now, my love!

We finally found a way to lie, my love!

Without an arm getting numb in the middle of us, my love

Don’t you get scared of those people now

Who look you in the eye and smile at you now

Yes, they condemn you, but they won’t tell!

And that’s just how it goes, my love

And the wind in the trees are like: sch-ooo, sch-ooo

And the trains that pass by are like: sch-du-dung, sch-du-dung

And you and me are like: take your coat on, let’s go out for a walk

And the tears in our eyes when we ski fast in the forest

But the choir in my chest is always stuck on the chorus

And I know it’s in me to get away from all of this

Though I like this the best, I always liked this

The best

The obstacles we build for ourselves, my love

The time we spend making decisions, my love

There’s a longing in me for things that yet haven’t occurred

So I’ll return to you, city, again and again

De obstakels die we voor onszelf bouwen, mijn liefste!

Beslissingen maken om te nemen, mijn liefste!

Wanneer het echt zo eenvoudig kan zijn:

Jij en ik, en huis, en eten

Je wortels zitten vast in het vuil van dit land

Al mijn vragen beantwoord in de stevigheid van je hand

Ik heb wat haat begraven in de sneeuw op de veranda

En als het ongedaan wordt gemaakt, zal ik het begrijpen

En de wind in de bomen is als: sch-uuung, sch-uuung

En de treinen die voorbij komen zijn als: sch-du-dung, sch-du-dung

En jij en ik hebben zoiets van: kom op, laten we gaan wandelen

En onze voeten in de sneeuw zijn als: tsch-ooo, tsch-ooo

En het koor in mijn borst is als: oooo- oooo

En de onzekerheid in Stockholm is als: ik besta niet

De nacht breekt nu voor ons aan, mijn liefste!

We hebben eindelijk een manier gevonden om te liegen, mijn liefste!

Zonder dat een arm gevoelloos wordt in het midden van ons, mijn liefste

Word je nu niet bang van die mensen?

Die je nu in de ogen kijken en naar je glimlachen

Ja, ze veroordelen je, maar ze zullen het niet vertellen!

En dat is precies hoe het gaat, mijn liefde

En de wind in de bomen is als: sch-ooo, sch-ooo

En de treinen die voorbij komen zijn als: sch-du-dung, sch-du-dung

En jij en ik hebben zoiets van: doe je jas aan, laten we gaan wandelen

En de tranen in onze ogen als we snel skiën in het bos

Maar het koor in mijn borst zit altijd vast aan het refrein

En ik weet dat het in mij zit om hier vanaf te komen

Hoewel ik dit het leukst vind, vond ik dit altijd leuk

Het beste

De obstakels die we voor onszelf bouwen, mijn liefste

De tijd die we besteden aan het nemen van beslissingen, mijn liefste

Er is een verlangen in mij naar dingen die nog niet hebben plaatsgevonden

Dus ik kom keer op keer terug naar jou, stad,