Vigrids Vård - Helheim

På vigrids slette en kjølig natt

Hviler der en tåke tett

Føoles som et himmelsk kvel

Der jeg står forlatt i tåkens hjerte

En sen Oktober fullmåne natt

Ensom på en hedensk mark

I Vigrids vård

I tåken av min skjebne

Jeg føler en kald bris fare lett forbi

Den streifer meg, tar meg langt avsted

Jeg svever gjennom luften som en ensom ravn

Mens vigrids vård sakte lar meg dø

Dra meg med til ingensteds

Slik at jeg kan dø

Og Vigrids vård

Kan fortsatt jakte

På de sterke menns sjeler

La Vigrids vård styrkes

Slik at den kan dyrkes

Og en lavere makt

Kan bli ødelagt

(English translation:)

(The spirit of Vigrid)

On the field of Vigrid a cold night

A thick fog rests

Feels like a heavenly suffocation

There I stand in the heart of the fog

A late October fullmoon night

Lonely on a pagan field

In the spirit of Vigrid

In the fog of my fate

I feel a cold breeze drifting lightly by

It touches me, takes me far away

I float through the air lonely as a raven

While the spirit of Vigrid slowly lets me die

Take me to nowhere

So that I can die

And let the spirit of Vigrid

Still hunt for the souls of the strong men

Strenghten the spirit of Vigrid

So that it can be worshipped

And make a lesser might disappear

Op vigrids helder een koele nacht

Rust daar een dichte mist

Voelt als een hemelse verstikking

Waar ik sta, verlaten in het hart van de mist

Een nacht met volle maan in oktober

Eenzaam in een heidens veld

Onder de hoede van Vigrid

In de mist van mijn lot

Ik voel een koude bries gevaar gemakkelijk voorbij

Het zwerft door me, brengt me ver weg

Ik zweef door de lucht als een eenzame raaf

Terwijl de zorg van vigrid me langzaam laat sterven

Breng me nergens

Dus ik kan dood

En de zorg van Vigrid

Kan nog steeds jagen

Op de zielen van sterke mannen

Laat de zorg van Vigrid worden versterkt

Zodat het kan groeien

En een lager vermogen

Kan beschadigd zijn

(Engelse vertaling :)

(De geest van Vigrid)

Op het veld van Vigrid een koude nacht

Er hangt een dikke mist

Voelt als een hemelse verstikking

Daar sta ik in het hart van de mist

Een volle maannacht in oktober

Eenzaam op een heidens veld

In de geest van Vigrid

In de mist van mijn lot

Ik voel een koude bries zachtjes voorbij drijven

Het raakt me, brengt me ver weg

Ik zweef door de lucht, eenzaam als een raaf

Terwijl de geest van Vigrid me langzaam laat sterven

Breng me naar nergens

Zodat ik kan sterven

En laat de geest van Vigrid

Jaag nog steeds op de zielen van de sterke mannen

Versterk de geest van Vigrid

Zodat het aanbeden kan worden

En maak een mindere zou kunnen verdwijnen