raunijaR - Helheim

Jeg går imot strømmen, tung i steget

Aleine i stormen, motvind mot kropp

Risser i runer, byr opp til kamp

Viser til motet, det som forsvant

For mosen har oss dekket

Og høye hus som lokk på grav

Vårt modige lys er svekket

Han sitter og venter med brukken stav

Selv jernet blir bøyd

Når varmen blir for nær

Ord viskes ut ifra sinnet

Og ny eter drypper på tunge

Jeg vil holde det beger

Ta imot hver giftige dråpe

Utfordre dem av eiter

Forstumme deres tomme ord

Med Wynn for en ny vår

Med Tyr for vårt mot

Og Odal for vår arv

Raunijar

Ik ga tegen de stroom in, zwaar in de stap

Alleen in de storm, tegenwind tegen lichaam

Scheuren in runen, offer voor de strijd

Verwijst naar moed, dat wat verdween

Want het mos heeft ons bedekt

En hoge huizen die het graf bedekken

Ons dappere licht is gedimd

Hij zit en wacht met de gebroken staaf

Zelfs het strijkijzer is verbogen

Wanneer de hitte te dichtbij komt

Woorden worden uit de geest gewist

En nieuwe ether druppelt op de tong

Ik zal die beker houden

Ontvang elke giftige druppel

Daag ze uit door ofwel

Stil hun lege woorden

Met Wynn voor een nieuwe lente

Met Tyr voor onze moed

En Odal voor ons erfgoed

Raunijar