Shadows - Haster

As the shadows consume the room in the night,

Our flame was stolen from the phantom.

He’s hanging the noose, we say our goodbyes.

His mask I remove… and I see me.

They’re trying to prove him wrong in his eyes,

They tried to assume that we can’t handle.

He’s hanging the noose… we say our goodbyes.

This time I refuse… But I see me.

Cuz here I’m glued.

Enticed by undiscovered,

Sanity that’s overdue.

Remaining still denies the truth.

Its time to move.

Its time to move.

Before we’re through.

Left cold in this room, our torn past resides,

But will always remain lest we change perspective.

Our hearts might be true but if intention is blind,

To confronting our faults… Then history…

Repeats itself.

Enticed by undiscovered,

Sanity that’s overdue.

Remaining still denies the truth.

Eyes fogged up and blind.

My timid alibi.

Victim in mind.

I’m stuck asking why.

Its time to move.

Its time to move.

Before we’re through.

I’ve denied the faults I’m now defined by…

Uncovered out for the world to see.

My mask has fallen to the wayside…

I struggle but I cannot retrieve.

Its gone.

And I can only grow up.

Please…

Move on.

Move on.

Move on.

And though we fail,

We can succeed.

And though we struggle,

We can be free.

We can be free.

Like we always knew…

The time for peace draws near…

From separation…

Our home…

In shambles.

Terwijl de schaduwen de kamer 's nachts in beslag nemen,

Onze vlam is gestolen van het spook.

Hij hangt de strop op, we nemen afscheid.

Zijn masker zet ik af... en ik zie mij.

Ze proberen te bewijzen dat hij ongelijk heeft in zijn ogen,

Ze probeerden ervan uit te gaan dat we het niet aankunnen.

Hij hangt de strop op... we nemen afscheid.

Deze keer weiger ik... Maar ik zie me.

Want hier zit ik vast.

Verleid door onontdekte,

Gezond verstand dat te laat is.

Overblijven ontkent nog steeds de waarheid.

Het is tijd om te verhuizen.

Het is tijd om te verhuizen.

Voordat we klaar zijn.

Koud achtergelaten in deze kamer, woont ons verscheurde verleden,

Maar zal altijd blijven, tenzij we van perspectief veranderen.

Onze harten kunnen waar zijn, maar als de intentie blind is,

Om onze fouten onder ogen te zien... Dan de geschiedenis...

Herhaalt zichzelf.

Verleid door onontdekte,

Gezond verstand dat te laat is.

Overblijven ontkent nog steeds de waarheid.

Ogen beslagen en blind.

Mijn timide alibi.

Slachtoffer in gedachten.

Ik zit vast met de vraag waarom.

Het is tijd om te verhuizen.

Het is tijd om te verhuizen.

Voordat we klaar zijn.

Ik heb de fouten ontkend waar ik nu door wordt gedefinieerd...

Ongedekt voor de wereld om te zien.

Mijn masker is gevallen aan de kant van de weg...

Ik worstel maar kan niet terughalen.

Het is weg.

En ik kan alleen maar opgroeien.

Alsjeblieft…

Ga verder.

Ga verder.

Ga verder.

En hoewel we falen,

We kunnen slagen.

En hoewel we worstelen,

We kunnen vrij zijn.

We kunnen vrij zijn.

Zoals we altijd al wisten...

De tijd van vrede nadert...

Van scheiding…

Ons huis…

In puin.