Illaborous - Haster

What is gone when we recollect?

My friend, what is left?

Through the trials, we un-become one.

Entitlement can’t.

Have you come alive?

Fall behind — its certain

That you stink of pride.

‘Illaborous,' I’ll save myself

Before I succumb to your wants

Cuz I don’t care.

I’ll never front.

This time you commence into

Life robbed of ‘meant,'

You’ll prove nothing with your dues

That are overdue.

And I’m not afraid to say…

I never wanted to run far from home but medication

Takes pain away, but life is so much more than

Making it through the days with nothing to show or claim.

Can’t you see through my eyes?

You feel me?

Now you’ll come alive.

Crawl in front of curtains

Drenched in drunken pride.

‘Illaborous,' I’ll save myself,

before I succumb to your wants

cuz mom and dad, make you so strong.

Life’s not fair.

Life’s not fair.

Go!

Screaming out I’ll break through your life I was never part of, I’m never part

of this

family cuz you took all their time.

Pity, but that’s why…

I don’t care.

You’ll speak to me twice?

Still won’t care.

Action will gain you fare

Into my heart.

But until then…

«Oh, no… you’ll give up.»

Please don’t give up…

Cuz I’m alone.

Brother, don’t give up.

Cuz when you give up

I’ll be gone.

Oh no.

You’ll give up

I’ll be gone.

Oh no.

You take pride in pain.

Pain.

If love is all you have

It will be all you have

So let it be all you have

And with it be free.

Now you’ll come alive

Breast beats pride and certainly you’ll find a life.

You’ll find a life.

Find a life.

Wat is er weg als we ons herinneren?

Mijn vriend, wat blijft er over?

Door de beproevingen worden we één.

Recht kan niet.

Ben je tot leven gekomen?

Achterop raken — dat is zeker

Dat je stinkt naar trots.

'Onwerkelijk', ik zal mezelf redden

Voordat ik bezwijk voor je wensen

Want het kan me niet schelen.

Ik zal nooit vooraan staan.

Deze keer begin je in

Leven beroofd van 'bedoeld'

Je bewijst niets met je contributie

Die zijn te laat.

En ik ben niet bang om te zeggen...

Ik wilde nooit ver van huis rennen, maar medicijnen

Neemt pijn weg, maar het leven is zoveel meer dan

De dagen doorkomen zonder iets te laten zien of te claimen.

Kun je niet door mijn ogen kijken?

Je voelt me?

Nu kom je tot leven.

Kruipen voor gordijnen

Doordrenkt van dronken trots.

'Onwerkelijk', ik zal mezelf redden,

voordat ik bezwijk voor je wensen

want mama en papa, maken jullie zo sterk.

Het leven is niet eerlijk.

Het leven is niet eerlijk.

Gaan!

Schreeuwend dat ik door je leven zal breken waar ik nooit deel van uitmaakte, ik ben nooit deel

van dit

familie want je nam al hun tijd.

Jammer, maar daarom...

Het kan me niet schelen.

Spreek je me twee keer?

Het maakt nog steeds niet uit.

Actie levert je geld op

In mijn hart.

Maar tot dan…

"Oh nee... je geeft het op."

Geef alsjeblieft niet op...

Want ik ben alleen.

Broeder, geef niet op.

Want als je opgeeft

Ik zal weg zijn.

Oh nee.

Je geeft het op

Ik zal weg zijn.

Oh nee.

Je bent trots op pijn.

Pijn.

Als liefde alles is wat je hebt

Het zal alles zijn wat je hebt

Dus laat het alles zijn wat je hebt

En daarmee gratis zijn.

Nu kom je tot leven

Borst verslaat trots en je zult zeker een leven vinden.

Je zult een leven vinden.

Vind een leven.