Deep - Hannes Grossmann

Deafening desires form the will to bleed through subtile scorn

Sentiment seeks ways to breed the ghost to meet the norm

While treasures from archaic ages weight

Inner battles rage

Poisoning the pulsing cage

'til my defense is torn

I see deep into your heart

The cure is buried in these walls of stone

Another world opens up

My treacherous defects to drop

Out of sight, out of mind

Control’s a though left far behind

Where leaders go to draw the line

Envisioning the blind

To close the talk that flips the coin

By emptiness to be anoint

Rejecting all, noone gets near

In fear to disappoint

I see deep into your heart

The cure is buried in these walls of stone

Another world opens up

My treacherous defects to drop

Leap out of the void

My flame shall burn, within

'Til my wounds leak salt

Castles in the sky won’t fall

If angels use their wings to crawl

Spread your wings to fly

Drop the bags you carry

On to shores where both worlds marry

In realms of yours those may lie

Godspeed!

Time to close my own destiny

To subside to the path to our own fractured self

Deep are the wounds

They drive into me

To feel them breathe, yet nowhere near

Deep reach the cuts, below the skin

But in the end don’t hurt anymore

Oorverdovende verlangens vormen de wil om te bloeden door subtiele minachting

Sentiment zoekt naar manieren om de geest te kweken om aan de norm te voldoen

Terwijl schatten uit archaïsche tijden gewicht

Innerlijke gevechten woeden

De pulserende kooi vergiftigen

'til mijn verdediging is gescheurd

Ik zie diep in je hart

De remedie is begraven in deze stenen muren

Er gaat een andere wereld open

Mijn verraderlijke gebreken om te laten vallen

Uit het oog uit het hart

De besturing blijft echter ver achter

Waar leiders naartoe gaan om de grens te trekken

Zich de blinde voorstellen

Om de toespraak te sluiten die de munt opdraait

Door leegte om te zalven

Alles afwijzen, niemand komt in de buurt

Uit angst om teleur te stellen

Ik zie diep in je hart

De remedie is begraven in deze stenen muren

Er gaat een andere wereld open

Mijn verraderlijke gebreken om te laten vallen

Spring uit de leegte

Mijn vlam zal van binnen branden

Tot mijn wonden zout lekken

Kastelen in de lucht zullen niet vallen

Als engelen hun vleugels gebruiken om te kruipen

Spreid je vleugels om te vliegen

Laat de tassen die je draagt ​​vallen

Op naar kusten waar beide werelden trouwen

In je rijken kunnen die liegen

Goddank!

Tijd om mijn eigen lot te sluiten

Om te verdwijnen naar het pad naar ons eigen gebroken zelf

Diep zijn de wonden

Ze rijden tegen me aan

Om ze te voelen ademen, maar nog lang niet in de buurt

Bereik diep de snijwonden, onder de huid

Maar uiteindelijk doet het geen pijn meer