Correntes - Grilocks, SOS

Procuro-te em todos os carros cinzentos com medo de ver o lugar do pendura

ocupado

Queria voltar ao teu Atlântico, dançar o teu samba com uma criança mascarada no

Carnaval

Ando pela cidade sozinho, caminho quilómetros pelo deserto dos prédios,

longe da paz, fujo ao estar parado

As saudades assam, o ciúme carboniza, casais em restaurantes, tenho medo da

verdade do meu amor

Suplico em suplício, agarro-a no precipício, ela deixa-se cair…

À mercê da sua mão, memórias, ruas, sítios, silêncios cúmplices, sorriso, perdão

O frio, insensível, fio inquebrável, a negligência inaceitável que altera o

amanhecer

Enquanto isto, o cliente não quer saber, o serviço é para fazer até o dia

entardecer

Limpo a glória do teu corpo, és minha mais um pouco

À noite caço ciumento, tento ver no escuro desgovernado, agarro o coração para

não ficar acordado

Já choro a horas certas num alívio calculado

As lágrimas caem modestas

A música que faz sentido, a letra, a musa, a valeta

Um cego sem ampulheta, o «Aconchego» da Tieta

Então volto a estar sozinho

Cada dia é uma noite

Acabou

O dia nasce, a esperança pérfida de acabar contigo

Ik zoek je in alle grijze auto's, bang om de plaats van de ophanging te zien

druk

Ik wilde terugkeren naar je Atlantic, je samba dansen met een gemaskerd kind in de

Carnaval

Ik loop alleen door de stad, ik loop mijlen door de woestijn van gebouwen,

ver van vrede ren ik weg als ik stil sta

Ik mis je, mijn jaloezie brandt, stelletjes in restaurants, ik ben bang voor

waarheid van mijn liefde

Ik smeek in marteling, ik grijp haar van de afgrond, ze laat zich vallen...

Overgeleverd aan jouw hand, herinneringen, straten, plaatsen, medeplichtige stiltes, glimlach, vergeving

De koude, ongevoelige, onbreekbare draad, de onaanvaardbare nalatigheid die de

ochtendgloren

In de tussentijd wil de klant het niet weten, de service moet tot op de dag worden uitgevoerd

schemering

Ik maak de glorie van je lichaam schoon, je bent een beetje meer van mij

'S Nachts jaag ik jaloers, ik probeer te zien in het weggelopen donker, ik grijp mijn hart om

niet wakker blijven

Ik huil al op bepaalde tijden in berekende opluchting

De tranen vallen bescheiden

De muziek die logisch is, de tekst, de muze, de vallei

Een blinde zonder zandloper, de "Aconchego" da Tieta

Dus ik ben weer alleen

elke dag is een nacht

Beëindigd

De dag is geboren, de perfide hoop om je te beëindigen