The Forest - Gregorian

Each time the bell tolls

I feel inner change

Crossing the bridge

From the weak to the tainted

There we will meet with the true sires of her

Calling up spirits of love and desire

Slip through the dark

As my bones turn to rust

For there’s nothing to keep me

From what I’ve become

Let the darkness

Keep my secret

Will she hold me

Till the dead of night

Till the fall of might

Punish me now

For my world is surrounded

With inkblots of madness

And cold empty halls

Will the forest fold me in her wings

Keep me silent strike the daemon within

Find my solace in her weary arms

Then I will be saved by the night

No longer slave to my mind

Sweet redemption

Suffer the screams as I walk through this land

Suffer the empty regret by my hand

Conquer the mountains I moulded with tears

Retrace catastrophe now burning clear

Punish me now

As my bones turn to rust

For there’s nothing to save me

From what I’ve become

Will the forest fold me in her wings

Keep me silent strike the daemon within

Find my solace in her weary arms

Then I will be saved by the night

No longer slave to my mind

I will be saved by the night

No longer slave to my mind

Sweet redemption

Elke keer dat de bel luidt

Ik voel innerlijke verandering

De brug oversteken

Van de zwakken tot de bedorvenen

Daar zullen we de echte vaders van haar ontmoeten

Geesten van liefde en verlangen oproepen

Glip door het donker

Terwijl mijn botten in roest veranderen

Want er is niets om me te houden

Van wat ik ben geworden

laat de duisternis

Bewaar mijn geheim

Zal ze me vasthouden?

Tot diep in de nacht

Tot de val van de macht

Straf me nu

Want mijn wereld is omgeven

Met inktvlekken van waanzin

En koude lege zalen

Zal het bos me in haar vleugels vouwen?

Houd me stil, sla de daemon binnenin

Vind mijn troost in haar vermoeide armen

Dan zal ik 's nachts worden gered

Niet langer slaaf van mijn geest

Zoete verlossing

Lijd aan het geschreeuw terwijl ik door dit land loop

Lijd de lege spijt door mijn hand

Verover de bergen die ik met tranen heb gevormd

Traceer de catastrofe die nu duidelijk brandt

Straf me nu

Terwijl mijn botten in roest veranderen

Want er is niets om me te redden

Van wat ik ben geworden

Zal het bos me in haar vleugels vouwen?

Houd me stil, sla de daemon binnenin

Vind mijn troost in haar vermoeide armen

Dan zal ik 's nachts worden gered

Niet langer slaaf van mijn geest

Ik zal 's nachts worden gered

Niet langer slaaf van mijn geest

Zoete verlossing