Luz María - Gian Marco

Mojada entre sus risas

A orillas de un rio,

Ella descubrio el amor.

Llevada entre sus labios, candida inocencia

Y en el alma un fragil corazon,

La vida le ha enseñado a reposar tristezas

En un tibio viento del atardecer

Comprende que en la vida todo tiene un precio

Luz Maria calla sin saber porque

Vino de los campos

Vino de tan lejos,

Sin imaginar que el sol no brilla igual

Que desde una ventana pintan los paisajes

Donde un dia sueñan regresar

Venciendo las distancias de una madrugada junto a las estrellas

Camina luz maria que al final del campo esta

La primavera

Un adios, un amor, una recompensa

Un ramo de emociones

Se puso escondido entre tus maletas

Extrañas los perfumes de un viejo recuerdo

Tu mayor deseo es poder recobrar

La brisa de aquel rio que borro el camino

De rgreso a casa y poder descansar

Vino de los campos

Vino de tan lejos,

Sin imaginar que el sol no brilla igual

Que desde una ventana pintan los paisajes

Donde un dia sueñan regresar

Venciendo las distancias de una madrugada junto a las estrellas

Camina luz maria que al final del campo esta

La primavera

Nat in haar lach

Aan de oevers van een rivier,

Ze ontdekte de liefde.

Tussen haar lippen gedragen, openhartige onschuld

En in de ziel een kwetsbaar hart,

Het leven heeft hem geleerd verdriet te laten rusten

In een warme avondwind

Begrijp dat alles in het leven een prijs heeft

Luz Maria zwijgt zonder te weten waarom

wijn uit de velden

Kwam van zo ver

Zonder je voor te stellen dat de zon niet hetzelfde schijnt

Dat ze vanuit een raam de landschappen schilderen

Waar ze op een dag van dromen om terug te keren

De afstanden van een vroege ochtend naast de sterren overbruggen

Licht Maria loopt, aan het einde van het veld is

Lente

Een vaarwel, een liefde, een beloning

Een boeket van emoties

Het zat verstopt tussen je koffers

Je mist de parfums van een oude herinnering

Je grootste wens is om te kunnen herstellen

De bries van die rivier die het pad uitwist

Terug naar huis en kunnen rusten

wijn uit de velden

Kwam van zo ver

Zonder je voor te stellen dat de zon niet hetzelfde schijnt

Dat ze vanuit een raam de landschappen schilderen

Waar ze op een dag van dromen om terug te keren

De afstanden van een vroege ochtend naast de sterren overbruggen

Licht Maria loopt, aan het einde van het veld is

Lente