Пацаны - Герр Антон

Помню в детстве по весне

Не спалось ночами мне,

Звук гитары прогонял надолго сон.

Зря заснуть старался весь микрорайон.

Пели песни о любви пацаны, пацаны,

Как умели, как могли пацаны, пацаны.

Пролетели быстро сны той далёкой весны,

Где же вы теперь, пацаны, пацаны.

Стал и я чуть-чуть взрослей,

И с другими по весне

Не давал я по ночам соседям спать.

Пели песни о любви мы до утренней зари,

Чтобы вечером сначала всё начать.

Пели песни о любви пацаны, пацаны,

Как умели, как могли пацаны, пацаны.

Пролетели быстро сны той далёкой весны,

Где же вы теперь, пацаны, пацаны.

Пели песни о любви пацаны, пацаны,

Как умели, как могли пацаны, пацаны.

Пролетели быстро сны той далёкой весны,

Где же вы теперь, пацаны, пацаны.

Где же вы теперь, пацаны, пацаны.

Где же вы теперь, пацаны, пацаны.

Ik herinner me in de kindertijd in de lente

Ik heb 's nachts niet geslapen,

Het geluid van de gitaar verdreef de slaap voor een lange tijd.

Tevergeefs probeerde het hele microdistrict in slaap te vallen.

Jongens zongen liedjes over liefde, jongens,

Hoe konden, hoe konden de jongens, jongens.

De dromen van die verre lente vlogen snel voorbij,

Waar zijn jullie nu, jongens, jongens.

Ik werd ook wat ouder,

En met anderen in de lente

Ik liet mijn buren 's nachts niet slapen.

We zongen liefdesliedjes tot het ochtendgloren,

Om vanavond opnieuw te beginnen.

Jongens zongen liedjes over liefde, jongens,

Hoe konden, hoe konden de jongens, jongens.

De dromen van die verre lente vlogen snel voorbij,

Waar zijn jullie nu, jongens, jongens.

Jongens zongen liedjes over liefde, jongens,

Hoe konden, hoe konden de jongens, jongens.

De dromen van die verre lente vlogen snel voorbij,

Waar zijn jullie nu, jongens, jongens.

Waar zijn jullie nu, jongens, jongens.

Waar zijn jullie nu, jongens, jongens.