Mientras tanto - Gandhi

Cansado de ver, el mundo a mis espaldas el sueño gris de mis manos aladas,

Q nunca alcanzan la gloria final del ser,

Soy solo un yo, un simple humano.

Muriendo sin pensar, rasgando el aire por respuestas,

Pidiendo más, pidiendo más tiempo al tiempo,

Pude gritarle adiós al día de mi momento,

Llorando estoy sin aliento y en silencio,

Con las manos vacías, con el alma perdida

Queriendo alzar vuelo antes de tiempo.

No quiero morir, dejando solo polvo tras de mi,

No quiero morir, dejando solo polvo tras de mi.

Soy sol, soy piedra, soy dios,

Y muero como un suspiro, despacio y sin hacer ruido,

Y en el cuarto de atrás encontrando el vacío,

Soy solo un yo, un simple humano

No quiero morir, dejando solo polvo tras de mi,

No quiero morir, dejando solo polvo tras de mi, tras de mi.

Pero quiero gritar al viento mi pasado,

Quiero soñar con la esperanza de recibir la absolución,

Por ser un mártir de la nada.

No quiero morir, dejando solo polvo tras de mi,

No quiero morir, dejando solo polvo tras de mi.

Y aunque muera mañana San Joséme abraza hoy,

Sin saber q llevo el alma muerta

En mi osamenta de papel.

Moe van het zien, de wereld achter mijn rug, de grijze droom van mijn gevleugelde handen,

die nooit de uiteindelijke glorie van het bestaan ​​bereiken,

Ik ben maar een ik, een simpel mens.

Sterven zonder na te denken, de lucht verscheuren voor antwoorden,

Vragend om meer, vragend om meer tijd van tijd,

Ik zou afscheid kunnen nemen van de dag van mijn moment,

Huilend ben ik ademloos en stil,

Met lege handen, met een verloren ziel

Voor tijd willen vliegen.

Ik wil niet dood, alleen stof achterlatend,

Ik wil niet dood, alleen stof achterlatend.

Ik ben zon, ik ben steen, ik ben god,

En ik sterf als een ademtocht, langzaam en geluidloos,

En in de achterkamer de leegte vinden,

Ik ben maar een ik, een simpel mens

Ik wil niet dood, alleen stof achterlatend,

Ik wil niet sterven, alleen stof achter me laten, achter me.

Maar ik wil mijn verleden tegen de wind in schreeuwen,

Ik wil dromen met de hoop absolutie te ontvangen,

Omdat je een martelaar bent van niets.

Ik wil niet dood, alleen stof achterlatend,

Ik wil niet dood, alleen stof achterlatend.

En zelfs als ik morgen sterf, omhelst Sint-Jozef me vandaag,

Zonder te weten dat ik de dode ziel draag

In mijn papieren skelet.