Become Different - Fyr

When will I become different

I’m still waiting, you know

How could I become different

Can’t be done, I’m told

Feigning composure again

Awaiting the storm

These ripples are miniscule, but always present

Won’t take much for waves to form

Why does faking always pay off

While attempts amount to nothing

This vapid projection of self love

Told by selves worth loving

In the end, our struggles and scribbles

Are all met with celestial indifference

Our lins drawn in sands next to macrocosmic tides, they’r soon extinguished

If only I weren’t so conditioned

To tarnish all pleasure with doubt

If only I’d gain some perspective

Get out of my head just this once

But I’ve tried looking in from the outside

And somehow it all just gets worse

A tightrope of forced introspection

Is mine to traverse

Waiting

Holding on

When did I become different

I must’ve missed it in my sleep

All I know is the picture in the passport

Shows a face I can only just remember

Wanneer zal ik anders worden

Ik wacht nog steeds, weet je

Hoe kon ik anders worden

Kan niet worden gedaan, is mij verteld

Opnieuw kalmte veinzen

In afwachting van de storm

Deze rimpelingen zijn minuscuul, maar altijd aanwezig

Er is niet veel voor nodig om golven te vormen

Waarom loont nep altijd

Terwijl pogingen niets opleveren

Deze flauwe projectie van zelfliefde

Verteld door zelven die het waard zijn om van te houden

Op het einde, onze worstelingen en krabbels

Worden allemaal begroet met hemelse onverschilligheid

Onze lijnen getrokken in zand naast macrokosmische getijden, ze zijn snel gedoofd

Was ik maar niet zo geconditioneerd

Om alle plezier met twijfel te bezoedelen

Als ik maar wat perspectief zou krijgen

Ga voor deze ene keer uit mijn hoofd

Maar ik heb geprobeerd van buitenaf naar binnen te kijken

En op de een of andere manier wordt het allemaal alleen maar erger

Een koord van gedwongen introspectie

Is van mij om te doorkruisen

Aan het wachten

Vasthouden

Wanneer ben ik anders geworden

Ik moet het in mijn slaap hebben gemist

Ik weet alleen de foto in het paspoort

Toont een gezicht dat ik me nog maar net kan herinneren