Expo '87 - Fred Thomas

I get so hung up high on expectations

I get so sick at restaurants and on family vacations

And I leave every situation invariably feeling dumb

But you’ve got to be a little bit dumb

Otherwise you never get anything done

And you’ve gotta be kinda hit

Otherwise you spend your time smiling entirely too much

Wincing while you’re waiting

For that next soft punch

So give up, fuck up, stay out

Cause no one’s keeping score now

This punishment, it doesn’t fit

But fuck it, we’ve got it

You still know what all the drop-outs know

And anybody who’s ever lost a tooth

It doesn’t bring you any closer to the truth

But you do start to recognize things

So can you keep your firm belief in those ill-fitting jeans

A burning hatred of the home team and everything that it means

Will you go with the mongrels?

The deciders?

The jelly legs and anxious elbows of the awkward lovers?

The unsightly?

The sickly?

The migraines?

Let’s puke up the foam from this bottle of champagne

Let’s ruin this fucking wedding!

All these nights are only worth forgetting

This conversation;

we’re so above it

Let’s bury it

Let’s dead that shit!

Ik word zo hoog opgehangen aan de verwachtingen

Ik word zo ziek in restaurants en op gezinsvakanties

En ik verlaat elke situatie steevast met een dom gevoel

Maar je moet wel een beetje dom zijn

Anders krijg je nooit iets gedaan

En je moet een beetje geraakt zijn

Anders besteed je je tijd te veel aan het glimlachen

Huilend terwijl je wacht

Voor die volgende zachte stoot

Dus geef op, rot op, blijf buiten

Omdat niemand nu de score bijhoudt

Deze straf, het past niet

Maar fuck it, we hebben het

Je weet nog steeds wat alle drop-outs weten

En iedereen die ooit een tand heeft verloren

Het brengt je niet dichter bij de waarheid

Maar je begint dingen te herkennen

Dus kun je je vaste geloof in die slecht passende jeans houden?

Een brandende haat tegen de thuisploeg en alles wat het betekent

Ga je mee met de bastaarden?

De beslissers?

De gelei benen en angstige ellebogen van de onhandige minnaars?

De lelijke?

De ziekelijke?

De migraine?

Laten we het schuim uit deze fles champagne kotsen

Laten we deze verdomde bruiloft verpesten!

Al deze nachten zijn alleen het vergeten waard

Dit gesprek;

we staan ​​er zo boven

Laten we het begraven

Laten we die shit dood!