Altar - Fred Thomas

The fall colors came the same in 2013

As any other year that we had ever seen

But the entire town felt like an altar then

Those nights were spent

Digesting the ashes of a dead friend

Putting barricades in place

Cultivating contradictions

Drinking whispers

And everybody knew, without even speaking

Before it happens, you recognize a pattern

My skin stayed soft like cake

The roads were unpaved

And no one was actually saved at all

But every attempt was made to hold onto that dislocatingmagic

And the sadness flattened every last thing

In a lasting, manic gush

There wasn’t much I could have said or done

Short of upending the afterworld completely

Walking through those days like a rabbit in a minefield

You can’t feel the damage 'til after it happens

Everybody knew without even speaking

It was wordless leaf fire smoke

Murderous green bile choke

And a sick, sullen floating

The fall colors came again

And a pair of plastic fangs joined some dreams in the drain

They told me, «better days are on their way.»

Uh-huh

The fall colors came containing unnameable flames

It’s amazing that everybody stayed exactly the same

Standing in the center at the altar

De herfstkleuren waren hetzelfde in 2013

Zoals elk ander jaar dat we ooit hadden gezien

Maar toen voelde de hele stad als een altaar

Die nachten werden doorgebracht

De as van een dode vriend verteren

Barricades plaatsen

Tegenstrijdigheden cultiveren

Drinken fluistert

En iedereen wist het, zonder zelfs maar te spreken

Voordat het gebeurt, herken je een patroon

Mijn huid bleef zacht als cake

De wegen waren onverhard

En er is eigenlijk helemaal niemand gered

Maar er werd alles aan gedaan om die ontwrichtende magie vast te houden

En het verdriet maakte alles plat

In een blijvende, manische stroom

Er was niet veel dat ik had kunnen zeggen of doen

In plaats van het hiernamaals volledig op zijn kop te zetten

Wandelen door die tijd als een konijn in een mijnenveld

Je kunt de schade pas voelen nadat het is gebeurd

Iedereen wist het zonder zelfs maar te spreken

Het was woordeloze rook van bladvuur

Moorddadige groene galvernauwing

En een zieke, norse zwevende

De herfstkleuren kwamen er weer aan

En een paar plastic hoektanden voegden zich bij sommige dromen in de afvoer

Ze vertelden me: "Er komen betere dagen aan."

Uh Huh

De herfstkleuren kwamen met onnoembare vlammen

Het is verbazingwekkend dat iedereen precies hetzelfde is gebleven

In het midden bij het altaar staan