Nero - Francesco De Gregori

Dalla periferia del mondo a quella di una città

La vita non è una caravella, e il Nero lo sa

Dimmi dove si va a dormire, dimmi dove si va a finire

Dimmi dove si va, il Nero che scarpe nere che c’haa!

Dalla periferia del mondo, il Nero Neronerò

Fu scaraventato non ancora giorno da un vecchio furgone Ford

E si stropiccia gli occhi, balla e cammina

E canta sotto il cielo di Latina

Grande città del Nord

Il Nero che ritmo, che rock e che roll!

Dalla periferia del mondo a quella di una città

La vita non è una passeggiata e il Nero lo sa

Preso a calci dalla polizia

Incatenato a un treno da un foglio di via

Oppure usato per un falò

Il Nero te lo ricordi il Nero quando arrivò?

Un giorno con un pezzo di specchio

Un orecchio si tagliò

E andava sanguinando avanti e indietro

E diceva «Sono Van Gogh!»

E aveva dentro agli occhi una malattia

Ma chissà quale tipo di malattia

Di malattia d’amor, il Nero, che amore il nero!

Nero Nerooo

Van de periferie van de wereld naar die van een stad

Het leven is geen karveel, en Black weet het

Vertel me waar je gaat slapen, vertel me waar je gaat

Vertel me waar ik heen moet, wat een zwarte zwarte schoen heeft hij!

Van de rand van de wereld, de Nero Neronerò

Nog geen dag, hij werd in een oud Ford-busje gegooid

En hij wrijft in zijn ogen, danst en loopt

En zingt onder de hemel van Latina

Grote noordelijke stad

Il Nero, wat een ritme, wat een rock en wat een roffel!

Van de periferie van de wereld naar die van een stad

Het leven is geen wandeling in het park en Black weet het

Geschopt door de politie

Geketend aan een trein vanaf een spoorblad

Of gebruikt voor een vreugdevuur

Black Herinner je je Black nog toen hij aankwam?

Op een dag met een stukje spiegel

Een oor werd afgesneden

En het bloedde heen en weer

En hij zei: "Ik ben Van Gogh!"

En hij had een ziekte in zijn ogen

Maar wie weet wat voor ziekte?

Zwart is de liefde beu, wat een zwarte liefde!

Zwarte Nerooo