Tropicália Digital - Forfun

O sol e o sal nos moldaram como tal

Portadores do estandarte da cultura tropical

Raízes brasileiras, coração universal

Música naif, peso leve, digital

Vem da exuberância do maciço da tijuca

Amálgama num povo que sampleia e batuca

Entrando de chinelos no século XXI

Afim de questionar o senso comum

Cada um com seu cada um, cada macaco no seu galho

Unidade coletiva, «way of life» solidário

Mutatis Mutandis, rapaziada tá voando

Depois da chuveirada fico aqui elocubrando

Sobre a vida, sobre a morte, sobre a conta no vermelho

As profundezas do espaço, e quem enxergo no espelho

Metáfora nenhuma explicará

Tem que ter conceito, recurso e canhota

Carcaça de dinossauro e destreza de gaivota

Sem olho de Tandera, mantendo a humildade

O que arde cura, mas nem tudo que cura arde

Antes tarde do que mais tarde

Pra tudo tem hora na marcha da humanidade

Caixa eletrônico, placa tectônica

Fico catatônico com a orquestra filarmônica

Tsunami, Jabulani, silicone e rivotril

Wikileaks, trimilique, rolimã no downhill

Incluindo os arquipélagos do Atlântico-Sul

É tudo maravilha desse aquário azul

E como simples instrumentos de um sublime comando

O resto do poema nós diremos tocando

De zon en het zout hebben ons als zodanig gevormd

Dragers van de tropische cultuurstandaard

Braziliaanse roots, universeel hart

Naïeve muziek, lichtgewicht, digitaal

Het komt uit de uitbundigheid van het Tijuca-massief

Samensmelting in een volk dat samplet en drumt

Op pantoffels de 21ste eeuw binnengaan

Om het gezond verstand in twijfel te trekken

Elk met zijn eigen, elke aap op zijn eigen tak

Collectieve eenheid, solidaire «levenswijze»

Mutatis Mutandis, jongens vliegen

Na de douche ben ik hier aan het mediteren

Over het leven, over de dood, over de rode rekening

De diepten van de ruimte en wie ik in de spiegel zie

geen metafoor zal het uitleggen

Het moet een concept, middel en linkerhand hebben

Dinosauruskarkas en zeemeeuwbehendigheid

Zonder het oog van een Tandera, met behoud van nederigheid

Wat brandt, geneest, maar niet alles wat geneest, brandt

Beter laat dan later

Er is een tijd voor alles op de mars van de mensheid

ATM, tektonische plaat

Ik word catatonisch met het filharmonisch orkest

Tsunami, Jabulani, siliconen en rivotril

Wikileaks, trimilique, downhill-roller

Inclusief de Zuid-Atlantische archipels

Alles is geweldig aan dit blauwe aquarium

En als eenvoudige instrumenten van een sublieme opdracht

De rest van het gedicht zeggen we al spelend