Intersaison - Flavien Berger

Côté pile, elle rappelle la nuit dans le rétroviseur

Côté face, elle s'efface dans le champ de vapeur

Immobile, contre le jour qui se lève souvent

En panne d'essence

Au petit matin

ISS à l'horizon

J'attends que ça passe

Ne me dis plus rien

Ça n'est plus la saison

Elle appelle, en absence le visage couvert

Elle attend des réponses au fond des courants d'air

Rembobine la route qu'on attende maintenant

En panne d'essence

Au petit matin

ISS à l'horizon

J'attends que ça passe

Ne me dis plus rien

Ça n'est plus la saison

Aan de achterkant herinnert het aan de nacht in de achteruitkijkspiegel

Zijvlak, het vervaagt in het dampveld

Immobiel, tegen de dag die vaak opkomt

Zonder benzine

Vroege morgen

ISS aan de horizon

Ik wacht tot het voorbij is

Vertel het me niet meer

Het is niet meer het seizoen

Ze belt, in afwezigheid met haar gezicht bedekt

Ze wacht op antwoorden op de bodem van de luchtstromen

Spoel de weg waarop we nu wachten terug

Zonder benzine

Vroege morgen

ISS aan de horizon

Ik wacht tot het voorbij is

Vertel het me niet meer

Het is niet meer het seizoen