A ta merci - Fishbach

Tu ne crois qu’en ta gueule

Aux formes du linceul

La poussière et le vent

Je ne resterai pas seule

À regarder les fleurs

Tout au long du printemps

Si je demeure à ta merci

Il n’y a pas l’ombre d’un souci

Je tombe

Quand tu simules

T’es sans merci

D’ailleurs je ne te dis pas merci

La honte

Tu joues à la marelle

Mais n’atteins pas le ciel

Moi je n’ai plus vingt ans

Ces visions dévorantes

Ressemblent à la mort lente

J’irai plus tard là bas, crois-moi

Si je demeure à ta merci

Il n’y a pas l’ombre d’un souci

Je tombe

Je gelooft alleen in je eigen gezicht

In de vormen van de lijkwade

stof en wind

Ik zal niet alleen gelaten worden

Om naar de bloemen te kijken

De hele lente

Als ik aan uw genade blijf

Er is geen zweem van een zorg

ik val

Wanneer je nep

Je bent genadeloos

Trouwens, ik zeg geen dank je

Schaamte

Jij speelt hinkelen

Maar reik niet naar de hemel

Ik ben geen twintig meer

Deze verslindende visioenen

Zie eruit als een langzame dood

Ik ga er later heen, geloof me

Als ik aan uw genade blijf

Er is geen zweem van een zorg

ik val