Player - Fireside

I was heading down to see you but I didn’t know the way

I was trying to forget you but you always seem to stay

It’s a miracle that I am still alive to see you play

With everyone.

Like a setting sun

When I get my things together I will take it from the start

I will say goodbye to everyone and walk out in the dark

Ain’t it funny how thing like this don’t ever seem to work

Out for me.

Well I’m too scared you see

I’ve spend far too many hours trying to figure out your heart

I was meant to walk behind you, I was doomed from the start

You are pretty and you make me feel that I am somehow part

Of the mystery.

That’s your history

I remember when you called me and we went down to the sea

I remember how you fooled me to believe that I was free

And we talked about whatever we had been through you and me

Now it’s history.

What a misery

I was heading down to see you but I didn’t know the way

I was trying to forget you but you always seem to stay

It’s a miracle that I am still alive to see you play

With everyone.

Like a setting sun

I’ve spend far too many hours trying to figure out your heart

I was meant to walk behind you, I was doomed from the start

You are pretty and you make me feel that I am somehow part

Of the mystery.

That’s your history

Ik was op weg om je te zien, maar ik wist de weg niet

Ik probeerde je te vergeten, maar je lijkt altijd te blijven

Het is een wonder dat ik nog leef om je te zien spelen

Met iedereen.

Als een ondergaande zon

Als ik mijn spullen bij elkaar heb, zal ik het vanaf het begin doen

Ik zal afscheid nemen van iedereen en in het donker naar buiten lopen

Is het niet grappig hoe zoiets nooit lijkt te werken

Uit voor mij.

Nou, ik ben te bang, zie je

Ik heb veel te veel uren besteed aan het achterhalen van je hart

Het was de bedoeling dat ik achter je zou lopen, ik was vanaf het begin gedoemd

Je bent mooi en je geeft me het gevoel dat ik er op de een of andere manier deel van uitmaak

Van het mysterie.

Dat is jouw geschiedenis

Ik herinner me dat je me belde en we gingen naar de zee

Ik herinner me hoe je me voor de gek hield door te geloven dat ik vrij was

En we spraken over wat we hadden meegemaakt door jou en mij

Nu is het geschiedenis.

Wat een ellende

Ik was op weg om je te zien, maar ik wist de weg niet

Ik probeerde je te vergeten, maar je lijkt altijd te blijven

Het is een wonder dat ik nog leef om je te zien spelen

Met iedereen.

Als een ondergaande zon

Ik heb veel te veel uren besteed aan het achterhalen van je hart

Het was de bedoeling dat ik achter je zou lopen, ik was vanaf het begin gedoemd

Je bent mooi en je geeft me het gevoel dat ik er op de een of andere manier deel van uitmaak

Van het mysterie.

Dat is jouw geschiedenis