La Canzone Del Sole - Fiorello

Le bionde trecce gli occhi azzurri e poi

Le tue calzette rosse

E l’innocenza sulle gote tue

Due arance ancor più rosse

E la cantina buia dove noi, respiravamo piano

E le tue corse e l’eco dei tuoi no, oh no

Mi stai facendo paura

Dove sei stata cosa hai fatto mai?

Una donna, donna, dimmi

Cosa vuol dir sono una donna ormai?

Ma quante braccia ti hanno stretto tu lo sai

Per diventar quel che sei

Che importa tanto tu non me lo dirai

Purtroppo

Ma ti ricordi l’acqua verde e noi

Le rocce e il bianco in fondo

Di che colore sono gli occhi tuoi?

Se me lo chiedi non rispondo

Oh mare nero, oh mare nero, oh mare ne'

Tu eri chiaro e trasparente come me

Oh mare nero, oh mare nero, oh mare ne'

Tu eri chiaro e trasparente come me

Le biciclette abbandonate sopra il prato e poi

Noi due distesi all’ombra

Un fiore in bocca può servire sai

Più allegro tutto sembra

E d’improvviso quel silenzio fra noi

E quel tuo sguardo strano

Ti cade il fiore dalla bocca e poi

Oh no ferma ti prego la mano

Dove sei stata cosa hai fatto mai?

Una donna, donna, donna, dimmi

Cosa vuol dir sono una donna ormai?

Io non conosco quel sorriso sicuro che hai

Non so chi sei, non so più chi sei

Mi fai paura oramai, purtroppo

Ma ti ricordi le onde grandi e noi

Gli spruzzi e le tue risa

Cos'è rimasto in fondo agli occhi tuoi?

La fiamma è spenta o è accesa

Oh mare nero, oh mare nero, oh mare ne'

Tu eri chiaro e trasparente come me

Oh mare nero, oh mare nero, oh mare ne'

Tu eri chiaro e trasparente come me…

Il sole quando sorge sorge piano e poi

La luce si diffonde tutto intorno a noi

Le ombre di fantasmi nella notte

Sono alberi e cespugli ancora in fiore

Sono gli occhi di una donna ancora pieni d’amore

Blondjes vlechten blauwe ogen en dan

Je rode sokken

En onschuld op je wangen

Nog twee rode sinaasappels

En de donkere kelder waar we langzaam ademden

En je loopt en de echo van je nee, oh nee

Je maakt me bang

Waar ben je geweest, wat heb je ooit gedaan?

Een vrouw, vrouw, vertel me

Wat bedoel je met dat ik nu een vrouw ben?

Maar je weet hoeveel armen je hebben vastgepakt

Om te worden wat je bent

Wat maakt het zo uit dat je het me niet vertelt

Helaas

Maar je herinnert je het groene water en ons

De rotsen en het wit onderaan

Welke kleur hebben je ogen?

Als je het mij vraagt, zal ik niet antwoorden

Oh zwarte zee, oh zwarte zee, oh geen zee

Je was duidelijk en transparant zoals ik

Oh zwarte zee, oh zwarte zee, oh geen zee

Je was duidelijk en transparant zoals ik

De fietsen achtergelaten op het grasveld en dan

Wij tweeën liggen in de schaduw

Een bloem in je mond kan je helpen het te weten

Alles lijkt gelukkiger

En ineens die stilte tussen ons

En die vreemde blik van je

De bloem valt uit je mond en dan

Oh nee, stop alsjeblieft je hand

Waar ben je geweest, wat heb je ooit gedaan?

Een vrouw, vrouw, vrouw, vertel me

Wat bedoel je met dat ik nu een vrouw ben?

Ik ken die zelfverzekerde glimlach niet die je hebt

Ik weet niet wie je bent, ik weet niet meer wie je bent

Je maakt me nu bang, helaas

Maar je herinnert je de grote golven en ons?

De spetters en je lach

Wat zit er nog achter in je ogen?

De vlam is uit of aan

Oh zwarte zee, oh zwarte zee, oh geen zee

Je was duidelijk en transparant zoals ik

Oh zwarte zee, oh zwarte zee, oh geen zee

Je was duidelijk en transparant zoals ik...

Als de zon opkomt, komt hij langzaam op en dan

Licht verspreidt zich overal om ons heen

De schaduwen van geesten in de nacht

Het zijn bomen en struiken die nog in bloei staan

Het zijn de ogen van een vrouw die nog steeds vol liefde is