22:22 - Fields

I awoke in summertime when I stepped out the door

Saw the world in a different light, like never before

Spent my days making alibis over where I had been

Then I soon came to realise you’d done the same thing

We were young, we were dignified.

We were wise beyond our years.

When you glanced right across that room, took away all my fears.

Fuelled by want, I want in me, I gambled away

Rolled the dice and fell into bed and suddenly

It’s 22: 22 and I’m lying next to you

It’s 22: 22 and I’m lying next to you

I was working overtime trying to find the words

To pen a life-changing two-tone rhyme and finish our your verse

But you were wild like the Blackwater, too much to compresS

Soon I knew I was destined to take my place among the rest

It’s 22: 22 and I’m trying to forget you

It’s 22: 22 and I’m trying to forget you

It’s 22: 22 and I’m trying to forget you

It’s 22: 22 and I’m trying to forget you

Years go by and they multiply, time ticks away

People come and people go, but the right people stay

All the while I’m discovering, through the old and the new

And each day for a second I find myself thinking bout you

It’s 22: 22 and I wish I could tell you

It’s 22: 22 and I wish I could tell you

It’s 22: 22 and I wish I could tell you

It’s 22: 22 and I wish I could tell you

Tell you

Tell you

Tell you

Ik werd wakker in de zomer toen ik de deur uitstapte

Zag de wereld in een ander licht, als nooit tevoren

Heb mijn dagen doorgebracht met het maken van alibi's over waar ik was geweest

Toen realiseerde ik me al snel dat jij hetzelfde had gedaan

We waren jong, we waren waardig.

We waren wijs boven onze jaren.

Toen je door die kamer keek, nam al mijn angsten weg.

Gevoed door willen, ik wil in mij, ik gokte weg

Gooide de dobbelstenen en viel in bed en plotseling

Het is 22: 22 en ik lig naast je

Het is 22: 22 en ik lig naast je

Ik maakte overuren en probeerde de woorden te vinden

Om een ​​levensveranderend tweekleurig rijm te schrijven en je vers af te maken

Maar je was wild als de Blackwater, te veel om samen te vatten

Al snel wist ik dat ik voorbestemd was om mijn plaats tussen de rest in te nemen

Het is 22: 22 en ik probeer je te vergeten

Het is 22: 22 en ik probeer je te vergeten

Het is 22: 22 en ik probeer je te vergeten

Het is 22: 22 en ik probeer je te vergeten

Jaren gaan voorbij en ze vermenigvuldigen zich, de tijd tikt weg

Mensen komen en mensen gaan, maar de juiste mensen blijven

Al die tijd ben ik aan het ontdekken, door het oude en het nieuwe

En elke dag merk ik dat ik even aan je denk

Het is 22: 22 en ik wou dat ik het je kon vertellen

Het is 22: 22 en ik wou dat ik het je kon vertellen

Het is 22: 22 en ik wou dat ik het je kon vertellen

Het is 22: 22 en ik wou dat ik het je kon vertellen

Jou vertellen

Jou vertellen

Jou vertellen