Higher Wisdom - Ferron

Was it in your higher wisdom

That you turned your light from me

Or was it just your sense of humor

That for a moment I should see

In that darkness was I weeping

In that silence sadly free

Now I’m waiting in your valley

To be standing on your mountain

That I might tumble down your hillside

To a place that waits for me

From a time I dare to mention

I was shown the broken line

In this world of good intentions

The cruelest love can seem so kind

And you may harbor quiet sorrow

But to speak it is the crime

And so I’m waiting in your valley

To be standing on your mountain

That I might tumble down your hillside

To a place that waits for me

I am soldier without country

Having laid my guns to rest

I am time without the notion

You could say I floundered with the best

I have followed after hunger

And I watched my wants infest

Now I’m waiting in your valley

To be standing on your mountain

That I might tumble down your hillside

To a place that waits for me

I have asked so many people

What the spark of life might be

But they bade me not to ask for

More than the muted heart could be

And though they posed me many faces

All but one I could not see

And so I’m waiting in your valley

To be standing on your mountain

That I might tumble down your hillside

To a place that waits for me

Was het in je hogere wijsheid

Dat je je licht van mij afwendde

Of was het gewoon je gevoel voor humor

Dat zou ik even moeten zien

In die duisternis was ik aan het huilen

In die stilte helaas vrij

Nu wacht ik in je vallei

Om op je berg te staan

Dat ik van je heuvel af kan tuimelen

Naar een plek die op me wacht

Van een tijd die ik durf te noemen

Ik kreeg de gebroken lijn te zien

In deze wereld van goede bedoelingen

De wreedste liefde kan zo vriendelijk lijken

En je kunt rustig verdriet koesteren

Maar om te zeggen dat het de misdaad is

En dus wacht ik in je vallei

Om op je berg te staan

Dat ik van je heuvel af kan tuimelen

Naar een plek die op me wacht

Ik ben soldaat zonder land

Nadat ik mijn wapens had neergelegd

Ik ben tijd zonder het idee

Je zou kunnen zeggen dat ik met de besten heb geworsteld

Ik heb de honger gevolgd

En ik zag mijn verlangens besmetten

Nu wacht ik in je vallei

Om op je berg te staan

Dat ik van je heuvel af kan tuimelen

Naar een plek die op me wacht

Ik heb zoveel mensen gevraagd

Wat de vonk van het leven zou kunnen zijn

Maar ze smeekten me er niet om te vragen

Meer dan het gedempte hart zou kunnen zijn

En hoewel ze me veel gezichten lieten zien

Op één na kon ik ze niet zien

En dus wacht ik in je vallei

Om op je berg te staan

Dat ik van je heuvel af kan tuimelen

Naar een plek die op me wacht