Ich vermiss euch - Favorite

Ihr seid nicht da und ich konnte kein Abschied nehmen

das tut weh doch mittlerweile ist es schon Gewohnheit

dass ihr tot seid, doch ich komm auch alleine klar

ich leide zwar und denke an die Zeit, als ihr noch bei mir wart

auf einen Schlag für immer getrennt

Ich weiß nicht, ob ihr meine Stimme erkennt

Ich weiß nicht, wo ihr seid, weiß nur: ich bin hier unten allein

Ich weiß nur eins: auch die Zeit kann manche Wunden nich heilen

verdammt, diese Last konnt meine Knochen nicht tragen

so viele offene Fragen, ich hoffe seit Jahren

auf eine Antwort, kein Plan, wo ihr hin seid

Ich hör eure Stimmen, wenn der Wind pfeift

fing in meiner Kindheit an Drogen zu nehmen

den Frust zu vergessen

sie war mal weiß, meine schmutzige Weste

Wut, Hass, Angst und Zorn

Ich war krank vor Sorge, hatte den Verstand verloren

Es ist hart, denn ihr seid weg für immer, das wars

ihr seid tot und ich komme noch immer nicht klar

Und wieso?

Ich habe kein Schimmer, kein Plan

Ich leb mein Leben und tu so, als wärd ihr immer noch da

Es ist hart, denn ihr seid weg für immer, das wars

ihr seid tot und ich komme noch immer nicht klar

Und wieso?

Ich habe kein Schimmer, kein Plan

Ich leb mein Leben und tu so, als wärd ihr immer noch da

Zeit vergeht, wir haben uns seit Jahren nicht gesehen

Ich antworte mit einem Lächeln auf die Frage, wie’s mir geht

und ich schlage mich durchs Leben, kämpf auf eigene Faust

zeige da draußen jedem wer ich bin, ich schreibe es auf

Ich habe so viel Scheiße gebaut, der Schock saß tief

ihr habt mir früher einmal beigebracht, dass Gott mich liebt

doch ich seh keine Engel, bis heut

kenn ich den Teufel, aber kein Gott, ich hänge enttäuscht

an euerm Grab, ich habe mich zurück ans Tageslicht gekämpft

Man kann die Narben nicht erkennen, dabei trage ich sie längst

Ich war zerstört am Boden, hab den Schmerz betäubt mit Drogen

Plötzlich saß ich da allein in einer leergeräumten Wohnung

mein zuhause, ich hab den Sinn verzweifelt gesucht

ihn nie gefunden, bin hier unten, hoff euch Beiden gehts gut

Ich schreibe mit Blut, Trennung, Tod, hemmungslose Emotionen

Mum und Dad, könnt ihr mich hören?

Ich bin’s, euer Sohn

Es ist hart, denn ihr seid weg für immer, das wars

ihr seid tot und ich komme noch immer nicht klar

Und wieso?

Ich habe kein Schimmer, kein Plan

Ich leb mein Leben und tu so, als wärd ihr immer noch da

Es ist hart, denn ihr seid weg für immer, das wars

ihr seid tot und ich komme noch immer nicht klar

Und wieso?

Ich habe kein Schimmer, kein Plan

Ich leb mein Leben und tu so, als wärd ihr immer noch da

Bin ich verloren?

Bin ich verrückt?

Bin ich krank?

Verdammt, es macht kein Sinn, wir waren so glücklich zusammen

unergründlich, die Wege des Herrn

Segen, der Schmerz, sagt mir: Warum ist das Leben nicht fair?

Mein Blick täuscht, die Sorgen durchbohren mich

Fakt ist, ein Teil von mir ist mit euch gestorben

Dieser Weg war zu hart, war zu lang

Ich war dazu verdammt, ihn zu gehen, bin ihn barfuß gegangen

Und mein Herz schreit

nichts auf dieser Erde hat mehr Wert als die Bindung zu euch

doch der Ernstfall ist längst eingetreten

das darf nicht wahr sein

mit einem Schlag liegt ihr in einem Sarg unter nem Grabstein

Ich bin enttäuscht, könnte heulen, könnte weinen

doch ich weiß, dass ihr mich seht und stolz auf mich seid

Sie sind tief diese Wunden, ich werd nie mehr gesund

doch ihr habt wenigstens gemeinsam euern Frieden gefunden

Es ist hart, denn ihr seid weg für immer, das wars

ihr seid tot und ich komme noch immer nicht klar

Und wieso?

Ich habe kein Schimmer, kein Plan

Ich leb mein Leben und tu so, als wärd ihr immer noch da

Es ist hart, denn ihr seid weg für immer, das wars

ihr seid tot und ich komme noch immer nicht klar

Und wieso?

Ich habe kein Schimmer, kein Plan

Ich leb mein Leben und tu so, als wärd ihr immer noch da

Das Leben geht weiter, mein Leben geht weiter

Mum und Dad, Rest in Peace, ich vermisse euch

Je bent er niet en ik kon geen afscheid nemen

Het doet pijn, maar nu is het een gewoonte

dat je dood bent, maar ik kan het alleen aan

Ik lijd en denk aan de tijd dat je nog bij me was

voor altijd in één klap gescheiden

Ik weet niet of je mijn stem herkent

Ik weet niet waar je bent, weet alleen: ik ben hier alleen

Ik weet maar één ding: zelfs de tijd kan sommige wonden niet helen

verdomme, mijn botten konden die last niet aan

zoveel onbeantwoorde vragen, waar ik al jaren op hoopte

voor een antwoord, geen plan waar je heen gaat

Ik hoor je stemmen als de wind huilt

begon drugs te gebruiken in mijn jeugd

om de frustratie te vergeten

het was vroeger wit, mijn vuile vest

Woede, haat, angst en woede

Ik was bezorgd ziek, verloor mijn verstand

Het is moeilijk omdat je voor altijd weg bent, dat is het

jullie zijn dood en ik kom er nog steeds niet uit

En waarom?

Ik heb geen idee, geen plan

Ik leef mijn leven en doe alsof je er nog bent

Het is moeilijk omdat je voor altijd weg bent, dat is het

jullie zijn dood en ik kom er nog steeds niet uit

En waarom?

Ik heb geen idee, geen plan

Ik leef mijn leven en doe alsof je er nog bent

De tijd vliegt, we hebben elkaar al jaren niet meer gezien

Ik antwoord met een glimlach op de vraag hoe het met me gaat

en ik baan me een weg door het leven, vechtend in mijn eentje

laat iedereen zien wie ik ben, ik zal het opschrijven

Ik heb het zo verprutst, de schok was diep

je hebt me ooit geleerd dat God van me houdt

maar ik zie geen engelen tot vandaag

Ik ken de duivel, maar geen God, ik blijf teleurgesteld

bij je graf vocht ik me een weg terug naar het daglicht

Je kunt de littekens niet zien, maar ik heb ze al heel lang

Ik was er kapot van, verdoofde de pijn met medicijnen

Plots zat ik daar alleen in een leeg appartement

mijn huis, ik ben wanhopig op zoek naar betekenis

heb hem nooit gevonden, ik ben hier, ik hoop dat het jullie allebei goed gaat

Ik schrijf met bloed, scheiding, dood, ongebreidelde emoties

Mam en pap, kun je me horen?

ik ben het, je zoon

Het is moeilijk omdat je voor altijd weg bent, dat is het

jullie zijn dood en ik kom er nog steeds niet uit

En waarom?

Ik heb geen idee, geen plan

Ik leef mijn leven en doe alsof je er nog bent

Het is moeilijk omdat je voor altijd weg bent, dat is het

jullie zijn dood en ik kom er nog steeds niet uit

En waarom?

Ik heb geen idee, geen plan

Ik leef mijn leven en doe alsof je er nog bent

ben ik verloren?

ben ik gek

ik ben ziek?

Verdomme, het slaat nergens op, we waren zo gelukkig samen

onpeilbaar, de wegen van de Heer

Zegen, de pijn vertelt me ​​waarom het leven niet eerlijk is?

Mijn ogen zijn bedrieglijk, zorgen doorboren me

In feite stierf een deel van mij met jou

Deze weg was te moeilijk, was te lang

Ik was gedoemd om erop te lopen, liep op blote voeten

En mijn hart schreeuwt

niets op deze aarde is waardevoller dan de band met jou

maar het echte gebeurde lang geleden

dat kan niet waar zijn

ineens lig je in een kist onder een grafsteen

Ik ben teleurgesteld, zou kunnen huilen, zou kunnen huilen

maar ik weet dat je me ziet en trots op me bent

Deze wonden zijn diep, ik zal nooit beter worden

maar jullie hebben in ieder geval jullie vrede samen gevonden

Het is moeilijk omdat je voor altijd weg bent, dat is het

jullie zijn dood en ik kom er nog steeds niet uit

En waarom?

Ik heb geen idee, geen plan

Ik leef mijn leven en doe alsof je er nog bent

Het is moeilijk omdat je voor altijd weg bent, dat is het

jullie zijn dood en ik kom er nog steeds niet uit

En waarom?

Ik heb geen idee, geen plan

Ik leef mijn leven en doe alsof je er nog bent

Het leven gaat door, mijn leven gaat door

Papa en mama rust zacht ik mis jullie