Loud Mom - FAR

Pretty young single mother, Buddy and Bean

Loving, yes.

The Brady Bunch, not quite

We would fight.

Well, they would, I would keep it inside

Peacemaker, proud, pleading don’t get too loud, mom

Just sing quietly to me.

Don’t be loud

Even when she was screaming, I’d know when we got home

Like a deaf man laughs, like a blind man smiles, she would sing to me

And show me her heart.

Beautiful and strong.

She’s my mom

Angering, desperate stranger.

Proud young man

Which of the two depended on whose eyes

I was right, I was so sure I was doing just fine

Then why lie, she’d ask.

Don’t ask so loud, mom

Even when I was greedy, bleeding myself, holding hurt

Like a deaf man laughs, like a blind man smiles, she would sing to me

And show me my heart

Beautiful and strong.

She’s my mom

I, a man, a boy, with brass hair and stone eyes

Arms small but strong, from holding back

And holding up, and holding on too long

Alone in my room, my nightlight shines on my ideas

My thoughts cover up my ears

But sometimes a memory just gets too loud

Sometimes I wish I had a dad around

I wish that he were here to see my tears

Sometimes the greatest ideas come from fears

But she’s here

And the way that she sees me, it’s better than my eyes sometimes

Like a deaf man laughs, like a blind man smiles, she still sings to me

And shows me her heart.

Beautiful and strong.

She’s my mom

Mooie jonge alleenstaande moeder, Buddy and Bean

Liefdevol, ja.

De Brady Bunch, niet helemaal

We zouden vechten.

Nou, dat zouden ze doen, ik zou het binnen houden

Vredestichter, trots, smeek niet te luid, mam

Zing gewoon zachtjes voor me.

Wees niet luid

Zelfs als ze schreeuwde, zou ik weten wanneer we thuiskwamen

Zoals een dove man lacht, zoals een blinde man lacht, zong ze voor me

En laat me haar hart zien.

Mooi en sterk.

Ze is mijn moeder

Boos, wanhopige vreemdeling.

Trotse jonge man

Welke van de twee hing af van wiens ogen

Ik had gelijk, ik was er zo zeker van dat het goed met me ging

Waarom dan liegen, zou ze vragen.

Vraag niet zo hard, mam

Zelfs toen ik hebzuchtig was, mezelf bloedde, pijn had

Zoals een dove man lacht, zoals een blinde man lacht, zong ze voor me

En laat me mijn hart zien

Mooi en sterk.

Ze is mijn moeder

Ik, een man, een jongen, met koperkleurig haar en stenen ogen

Armen klein maar sterk, tegen inhouden

En vasthouden, en te lang vasthouden

Alleen in mijn kamer, mijn nachtlampje schijnt op mijn ideeën

Mijn gedachten bedekken mijn oren

Maar soms wordt een herinnering gewoon te luid

Soms zou ik willen dat ik een vader in de buurt had

Ik wou dat hij hier was om mijn tranen te zien

Soms komen de beste ideeën voort uit angsten

Maar ze is hier

En de manier waarop ze me ziet, is soms beter dan mijn ogen

Zoals een dove man lacht, zoals een blinde man lacht, zingt ze nog steeds voor me

En laat me haar hart zien.

Mooi en sterk.

Ze is mijn moeder