Ya Será Tarde - Falsalarma

No quiero escuchar un «No puedo»

Ya tengo bastante conmigo

Si me libero demasiado

Me da vértigo desde lo alto de mis Reebok

Hoy no me digas ni «Mu» que me cuesta escribirlo

Lo vivo in situ en mi frío iglú

Pasé de todo, cuando todo era luz

Ya será tarde cuando me faltes tú

Ya-ya ya será tarde

Para valorar los pequeños gestos

Para ser capaz de colocarme en el lado opuesto

Y hacerme la cruz

Ya-ya será tarde para volver a iluminar

Esos ojitos que me hacían continuar

Convertían en limosna las deudas del alma

Para mi calma al caminar, ah

Lo que pudo ser, lo que no pasó

Derramándose el agua en mis manos

Muriendo de sed bajo el Sol

Echando de menos el peso del don, no es sano

Haciéndome una vida por planos

Jugándome los años

Sin más aventura que dudar entre pizza o kebab

La noche de los sábados, malo

Ya-ya será tarde cuando quiera dar un giro de 360 grados

Nadie quiere irse, pero nos marchamos

Moriré intentando ser mejor

Cuidar lo que la vida me dio y olvidarme de los hábitos

Vivir de lo que nos unió

Hablo en plural, no sólo entre tú y yo

Cuando quiera volver a comer de su mano

Ya será tarde

Cuando quiera salir de ese hoyo que cavo

Ya será tarde

Cuando deje de llevar a cuestas lo malo

Ya será tarde, ya

Ya será tarde, ya, ya será tarde

Nada es para siempre, nunca como te imaginas

Todo viene de repente en la vida

Depende de los ojos que miran

Caliente, si el café se enfría

A veces solo pasa el tiempo

Y se lo lleva una ráfaga de viento

Congelando el recuerdo atrapado

Yo prometo que ya lo he intentado

Pero ya será tarde cuando

Quiera dejar de mirar a otro lado

¿Quién va a pensar que el futuro

Quizá sea la suma de presente y pasado?

Y es duro ver la luz cuando todo está oscuro

O cuando nadie dio un duro

Porque lo fácil lo hago complicado

Y un silbido no me ayuda para disimular, y es nulo

Y entre tanto persigo

Lo que tanto calculo y calculo

Pero nunca consigo

Lo que busco se esconde detrás de ese muro

Y será tarde cuando quiera derribarlo

Ya me cuesta sobrellevarlo

Pero voy a olvidarlo, sí

Voy a limpiar esa mierda que yo mismo he creado

Cuando quiera volver a comer de su mano

Ya será tarde

Cuando quiera salir de ese hoyo que cavo

Ya será tarde

Cuando deje de llevar a cuestas lo malo

Ya será tarde, ya

Ya será tarde, ya, ya será tarde

Cuando quiera volver a comer de su mano

Ya será tarde

Cuando quiera salir de ese hoyo que cavo

Ya será tarde

Cuando deje de llevar a cuestas lo malo

Ya será tarde, ya

Ya será tarde, ya, ya será tarde

Ik wil geen "ik kan niet" horen

Ik heb genoeg bij me

als ik te vrij word

Ik word duizelig van de bovenkant van mijn Reeboks

Vertel me vandaag niet eens "Mu", het is moeilijk voor mij om het te schrijven

Ik leef het in situ in mijn koude iglo

Ik heb alles meegemaakt, toen alles nog licht was

Het zal te laat zijn als ik je mis

Ja-ja, het zal te laat zijn

Kleine gebaren waarderen

Om aan de andere kant te kunnen staan

En maak het kruis

Ya-ya het zal te laat zijn om weer op te lichten

Die kleine oogjes die ervoor zorgden dat ik doorging

Ze veranderden de schulden van de ziel in aalmoezen

Voor mijn kalmte tijdens het lopen, ah

Wat had kunnen zijn, wat is niet gebeurd

Het water op mijn handen morsen

Sterven van de dorst onder de zon

Het gewicht van het geschenk missen, het is niet gezond

Een leven maken voor plannen

de jaren spelen

Geen avontuur meer dan twijfelen tussen pizza of kebab

Zaterdagavond, slecht

Ya-ya het zal laat zijn als ik een draai van 360 graden wil maken

Niemand wil weg, maar wij vertrekken

Ik zal sterven terwijl ik probeer beter te worden

Zorg voor wat het leven me gaf en vergeet gewoontes

Leven op wat ons verenigde

Ik spreek in meervoud, niet alleen tussen jou en mij

Wanneer je weer uit je hand wilt eten

het zal laat zijn

Als ik uit dat gat wil komen dat ik heb gegraven

het zal laat zijn

Als ik stop met het slechte op mijn schouders te dragen

Het zal al laat zijn

Het zal laat zijn, nu zal het laat zijn

Niets is voor altijd, nooit zoals je je voorstelt

Alles komt plotseling in het leven

Hangt af van de ogen die kijken

Heet, als de koffie koud wordt

Soms gaat de tijd gewoon voorbij

En een windvlaag neemt het weg

Het ingesloten geheugen bevriezen

Ik beloof dat ik het al heb geprobeerd

Maar het zal te laat zijn wanneer

Wil niet meer wegkijken

Wie zal denken dat de toekomst

Misschien is het de som van heden en verleden?

En het is moeilijk om het licht te zien als alles donker is

Of wanneer niemand een cent gaf

Want het makkelijke maak ik het ingewikkeld

En een fluitje helpt me niet om me te verstoppen, en het is nul

En ondertussen zet ik door

Wat reken en reken ik zo veel

maar ik krijg het nooit

Wat ik zoek is verborgen achter die muur

En het zal laat zijn als ik het wil afbreken

Ik kan het moeilijk verdragen

Maar ik zal het vergeten, ja

Ik ga die rotzooi opruimen die ik zelf heb gemaakt

Wanneer je weer uit je hand wilt eten

het zal laat zijn

Als ik uit dat gat wil komen dat ik heb gegraven

het zal laat zijn

Als ik stop met het slechte op mijn schouders te dragen

Het zal al laat zijn

Het zal laat zijn, nu zal het laat zijn

Wanneer je weer uit je hand wilt eten

het zal laat zijn

Als ik uit dat gat wil komen dat ik heb gegraven

het zal laat zijn

Als ik stop met het slechte op mijn schouders te dragen

Het zal al laat zijn

Het zal laat zijn, nu zal het laat zijn