Termes - Falsalarma

Bienaventurados son los pasos que dí en este barrio

Ya marqué un itirenario y Sabadell, Les Termes es mi vecindario

Del cual soy presidario imaginario, de este necesario

Y rutinario diario secreto de sumario

Hoy quizá seré un emisario, visionario, voluntario

Para ver lo que ocurre a diario

Alzar la voz con este orgullo en cualquier escenario

Proyectarlo al planetario

Y aunque verme Termes es mi barrio pues…

Hoy en mi diario faltan páginas

Son lágrimas por caminar y practicar en una vida rápida

Pero por lástima mi ánima ya vio su lápida

Y con vista de águilas ya divise escenas dramáticas

Tengo mi propia táctica y lo que pienso lo escribo

Motivo por el cual no os olvido aunque es relativo

Soy cautivo de recuerdos que cultivo

Por eso paso el tiempo encerrado en mi mismo

Y en el barrio en el que vivo

Escribo, recuerdo a mis viejos amigos

Compartimos la infancia en mi alma tenéis vuestro sitio

Sólo queda el consuelo del recuerdo ahora mismo

Y la nostalgia por los tiempos vividos perdidos en el olvido

Os recuerdo, y pierdo la noción del tiempo

Ser usuario de mi barrio lo llevo por dentro, es cierto

Quizá solo soy un simple niñato más

Que no piensa olvidar sus pasos en este barrio jamás…

Vine del barrio Les Termes, (la calle)

Aquí en el barrio (Termes, Termes, Termes)

Vine del barrio Les Termes, es mi mundo

Así es el barrio (Termes, Termes, Termes)

Vine de Campoamor a Termes

Con mis padres, mi hermano

En un Renault 12 blanco

Con una franja lateral verde

Era pequeño y apenas noté el cambio

El piso era amplio pero no tenía patio

Donde solía jugar y entretenerme

A la plaza pues, allí solíamos correr como gamos

Desde la petanca hasta la calle Caspe, con quien combatíamos

En partidos de fútbol a lo grande, rodillas con sangre

Aquí las porterías son palos de canastas de basket

Y empecé a hacer amigos como Iván, Marquitos

No caeréis en el olvido, aquí siguen reservados vuestros sitios

En el corazón siempre hay cavidad para el amor recibido

Una lágrima cayó por cada nombre escrito

Pero no siempre fue mal predominaba felicidad

Hasta que perdía el partido el Isaac y nos metía de hostias por ganar

Ay!

que momentos aquellos…

Luego vino el skate

Y con él se fueron los cristales de los pequeños comercios

Los mármoles negros, papeleras reventadas por los suelos

Y algún que otro perdigonazo de un vecino enfermo

Quejas por destrozos por hacer polvo el barrio entero

Que recuerdos y que lástima que cambie tanto los tiempos

Los niños ya no piensan en canicas ni en muñecos

Porque cambian los tiempos y el barrio queda en el recuerdo

Los niños ya no piensan en canicas ni en muñecos

Porque se ha sustituido el escondite por la play station

Vine del barrio Les Termes, (la calle)

Aquí en el barrio (Termes, Termes, Termes)

Vine del barrio Les Termes, es mi mundo

Así es el barrio (Termes, Termes, Termes)

No es que el barrio esté de pena

Pero nada que ver con lo que fue antes

De que mis colegas crecieran entre coca y jerna

Los únicos niños que juegan son de corta edad en compañía de sus papás

Para vigilar la bicicleta

Nadie se fía, hoy nadie se puede fiar ya

Cualquiera puede estar bajo fianza en chándal y tener cara de gran chaval

Esperando a morderte en cuanto caigas

Aquí cualquiera es chacal

Siempre y cuando no te conozcan de nada te mirarán mal, sin falta

Algunas cosas siguen igual

Los trapicheos de barrio siempre suenan en voz baja

Se comenta, se compra y se pasa la vida quieren ganarse

Y no quieren currar en fábricas poco los van a esclavizar

Ni en tiempos de pizarra, hoy en día cualquier barro si va

Te lo cuenta el que narra, 27 años me identifican

No se complican, viven la vida sin pensar

Porque el barrio es su lugar y a la vez su única salida

A pesar de todo, lo recuerdo como si fuese ayer

Cuantas partidas al bote vieron el atardecer

Sin nada que hacer, crecer por mero placer

Subo a comer o a coger el paraguas si arranca a llover (¡bien!)

Volvería a nacer y sin pensarlo ni una sola vez

Porque mucho se me escapa, esta pequeña memoria de pez

En la que indago, naufrago en mi lago

En busca de recuerdos que guarda un cerebro tan desordenado

Pero todo ha cambiado, el barrio ya no es como era

La adicción causa estragos y la ambición se va a la papelera

No puedo hacer nada por mucho que quiera

Antes cigarros a escondidas al calleja y vuelve a la carrera

Hoy no se esconden de ninguna manera

Los críos ven como sus padres pasan tela bajo las viseras

Creo que en el fondo lo único que no ha cambiado en el barrio

Es el ron quemado con la habaneras

Vine del barrio Les Termes, (la calle)

Aquí en el barrio (Termes, Termes, Termes)

Vine del barrio Les Termes, es mi mundo

Así es el barrio (Termes, Termes, Termes)

Gezegend zijn de stappen die ik heb gezet in deze buurt

Ik heb al een route gemarkeerd en Sabadell, Les Termes is mijn buurt

Waarvan ik een denkbeeldige gevangene ben, van dit noodzakelijke

En routinematig geheim samenvattend dagboek

Vandaag zal ik misschien een afgezant, visionair, vrijwilliger zijn

Om te zien wat er dagelijks gebeurt

Laat je stem horen met deze trots op elk podium

Projecteer het naar het planetarium

En hoewel ik Termes zie, is mijn buurt goed ...

Vandaag mist mijn dagboek pagina's

Het zijn tranen van het lopen en oefenen in een snel leven

Maar uit medelijden heeft mijn ziel zijn grafsteen al gezien

En met een arendsoog zag ik al dramatische taferelen

Ik heb mijn eigen tactiek en wat ik denk dat ik schrijf

Reden waarom ik je niet vergeet, hoewel het relatief is

Ik ben een gevangene van herinneringen die ik cultiveer

Daarom besteed ik tijd aan mezelf opsluiten

En in de buurt waar ik woon

Ik schrijf, ik herinner me mijn oude vrienden

We delen de kindertijd in mijn ziel, jij hebt jouw plaats

Alleen de troost van de herinnering blijft op dit moment over

En de heimwee naar de tijd leefde verloren in de vergetelheid

Ik herinner me jou, en ik verlies de tijd uit het oog

Als gebruiker van mijn buurt draag ik het naar binnen, dat is waar

Misschien ben ik gewoon weer een kleine snotneus

Dat hij nooit van plan is zijn stappen in deze buurt te vergeten...

Ik kwam uit de wijk Les Termes, (de straat)

Hier in de buurt (Termes, Termes, Termes)

Ik kwam uit de wijk Les Termes, het is mijn wereld

Dit is de buurt (Termes, Termes, Termes)

Ik kwam van Campoamor naar Termes

Met mijn ouders, mijn broer

In een witte Renault 12

Met groene zijstreep

Het was klein en ik merkte de verandering nauwelijks op

Het appartement was ruim maar had geen terras

Waar ik vroeger speelde en mezelf vermaakte

Nou, naar het plein, daar renden we vroeger als herten

Van de petanque tot Caspestraat, met wie we vochten

In grote voetbalwedstrijden, bloederige knieën

Hier zijn de doelen de stokken van basketbalmanden

En ik begon vrienden te maken zoals Iván, Marquitos

Je wordt niet vergeten, je plaatsen zijn hier nog gereserveerd

In het hart is er altijd een holte voor de ontvangen liefde

Bij elke geschreven naam viel een traan

Maar het was niet altijd slecht, het geluk overheerste

Totdat Isaac de wedstrijd verloor en ons de hel gaf om te winnen

Oh!

welke momenten zijn dat...

Toen kwam het skateboarden

En daarmee gingen de etalages van kleine bedrijven

De zwarte knikkers, afvalbakken barsten op de vloer

En af en toe een schot van een zieke buurman

Klachten over vernieling voor het afstoffen van de hele buurt

Wat een herinneringen en wat jammer dat de tijden zo veranderen

Kinderen denken niet meer aan knikkers of poppen

Want tijden veranderen en de buurt blijft in de herinnering

Kinderen denken niet meer aan knikkers of poppen

Want verstoppen is vervangen door de playstation

Ik kwam uit de wijk Les Termes, (de straat)

Hier in de buurt (Termes, Termes, Termes)

Ik kwam uit de wijk Les Termes, het is mijn wereld

Dit is de buurt (Termes, Termes, Termes)

Het is niet zo dat de buurt pijn heeft

Maar niets te maken met wat vroeger was

Dat mijn collega's zijn opgegroeid tussen coca en jerna

De enige kinderen die spelen zijn jong in het gezelschap van hun ouders

Om de fiets in de gaten te houden

Niemand vertrouwt, vandaag kan niemand meer vertrouwen

Iedereen kan op borgtocht vrij zijn in een trainingspak en het gezicht van een geweldige jongen hebben

Wachtend om je te bijten als je valt

Hier is iedereen een jakhals

Zolang ze je helemaal niet kennen, zullen ze je zonder meer slecht aankijken

sommige dingen blijven hetzelfde

Buurtdrukte klinkt altijd zacht

Ze geven commentaar, ze kopen en ze brengen hun leven door met willen verdienen

En ze willen niet in fabrieken werken, ze zullen ze niet tot slaaf maken

Zelfs niet in tijden van leisteen, tegenwoordig doet elke modder dat

Degene die vertelt, vertelt je, 27 jaar identificeer mij

Ze maken het niet ingewikkeld, ze leven het leven zonder na te denken

Omdat de buurt zijn plek is en tegelijkertijd zijn enige uitweg

Ondanks alles herinner ik het me als de dag van gisteren

Hoeveel games naar de boot zag de zonsondergang

Met niets te doen, kweek je puur voor je plezier

Ik ga naar boven om te eten of neem de paraplu als het begint te regenen (goed!)

Ik zou opnieuw geboren worden en zonder ook maar één keer na te denken

Want veel ontgaat me, deze kleine visherinnering

Waarin ik op onderzoek uitga, raak ik schipbreuk in mijn meer

Op zoek naar herinneringen die een zo rommelig brein bewaart

Maar alles is veranderd, de buurt is niet meer wat het was

Verslaving richt grote schade aan en ambitie gaat verloren

Ik kan niets doen, hoe graag ik ook wil

Voordat hij sigaretten naar het steegje sluipt en terugkeert naar de race

Tegenwoordig verbergen ze zich op geen enkele manier

De kinderen kijken toe terwijl hun ouders stof onder de vizieren doorschuiven

Ik denk dat dat diep van binnen het enige is dat niet is veranderd in de buurt

Het is de verbrande rum bij de habanera's

Ik kwam uit de wijk Les Termes, (de straat)

Hier in de buurt (Termes, Termes, Termes)

Ik kwam uit de wijk Les Termes, het is mijn wereld

Dit is de buurt (Termes, Termes, Termes)