Dramática - Falsalarma

Es el reflejo de una ilusión

El mundo imaginario en el que vivo cuando cierro los ojos y sueño con esa

motivación

Que me empuja a abrir esta caja de música llena de pasión

Ya no quiero nada en lo que depender

Sólo ver crecer esta quimera y sé que vale la pena esperar con ideales para

defender

Soy la voz de un pueblo que poco ya tiene y no lo quiere perder

En este circo sin carpa

Somos equilibristas deseando salir volando como el hombre bala

Andando en monociclo siempre por la cuerda floja

Con trucos de escapismo, trago sables de afiladas hojas

Deshoja margaritas, el amor no es suerte

Trapecistas sin red entre la vida y la muerte

Que se juegan lo que tienes a pesar de que se pierde

Y a pesar de que les lleve a estar mal permanentemente

Caen desde arriba al tanque sin agua

Leones indomables se escapan de sus jaulas

Porque ya no hay opresión, ni látigo que les domine

Se apagó el aro de fuego y no habrá quien lo avive

No pueden sonreír esos payasos tristes

Porque no saben hacer reír, se conocen sus chistes

Y ahora se ve todo oscuro, en un lugar que era tan puro

Y solo queda un foco que alumbra al forzudo y despierto mudo…

Al terminar la función todo siguió igual

Bajo este cielo, no es sólo un decorado, es real

Palomas blancas que ya dejaron de volar por miedo

Magos sin trucos, la magia se fue junto al niño oculto que llevamos dentro

Y eso deprime.

Somos simples acróbatas sin red

Lejos de suelo firme, tenemos sed de venganza

El día que se abra la jaula de los tigres

Solo quedaran las ascuas al amanecer

Ver para creer, llamadme ilusionista

Conmigo visualizas líneas de esta vida abismal

Algunos escupimos fuego por vocación

Otros tragan saliva al saber que no estábamos muertos

La vida y sus vueltas: ¡welcome

Al circo de la vida, empieza el show!

Y tú y yo estamos dentro

Influye todo a tu alrededor y es normal

Si hay un lanzador de cuchillos detrás de cada gesto

Detrás de cada acción

Algo se mueve, se huele desde que tengo uso de razón

Suspense… La magia esta en el interior y ¡no!

No se adquiere.

No bajo el telón, mi brazo lo sostiene

Pura fascinación por lo mágico

Traemos Dramática desde un sótano.

Pasamos del oráculo

En nosotros confiamos, quizás seamos magos

¡Pasen y vean el espectáculo del que les hablo!

Es la vida misma sobre un escenario

Hay dramática en mis líneas, dramática en mis días del calendario

Presten atención, que comience el espectáculo

Het is de weerspiegeling van een illusie

De denkbeeldige wereld waarin ik leef als ik mijn ogen sluit en daarvan droom

motivatie

Dat duwt me om deze muziekdoos vol passie te openen

Ik wil nergens meer van afhankelijk zijn

Kijk hoe deze hersenschim groeit en ik weet dat het de moeite waard is om met idealen te wachten

verdedigen

Ik ben de stem van een volk dat al weinig heeft en het niet wil verliezen

In dit circus zonder tent

We zijn koorddansers die willen vliegen als de kogelman

Altijd op een koord lopen op een eenwieler

Met trucjes van escapisme slik ik sabels met scherpe bladen door

Ontblader madeliefjes, liefde is geen geluk

Trapezeartiesten zonder net tussen leven en dood

Dat ze gokken wat ze hebben, ook al is het verloren

En ondanks het feit dat het ertoe leidt dat ze permanent ongelijk hebben

Ze vallen van bovenaf in de tank zonder water

Ontembare leeuwen ontsnappen uit hun kooien

Omdat er geen onderdrukking meer is, noch een zweep die hen domineert

De ring van vuur is uitgegaan en er zal niemand zijn om het aan te wakkeren

Kunnen die trieste clowns niet glimlachen

Omdat ze niet weten hoe ze mensen aan het lachen moeten maken, zijn hun grappen bekend

En nu ziet het er helemaal donker uit, op een plek die zo puur was

En er is maar één schijnwerper die de sterke en wakkere stomme verlicht...

Aan het einde van de functie bleef alles hetzelfde

Onder deze hemel is het niet zomaar een decor, het is echt

Witte duiven die uit angst al gestopt zijn met vliegen

Goochelaars zonder trucs, de magie ging samen met het verborgen kind dat we naar binnen dragen

En dat deprimeert.

We zijn eenvoudige acrobaten zonder net

Verre van vaste grond, dorsten we naar wraak

De dag dat de tijgerkooi opengaat

Alleen de sintels zullen bij zonsopgang overblijven

Zien is geloven, noem me een illusionist

Met mij visualiseer je lijnen van dit bodemloze leven

Sommigen van ons spuwen vuur uit roeping

Anderen slikken moeilijk wetende dat we niet dood waren

Het leven en zijn wendingen: welkom

Naar het circus van het leven, de show begint!

En jij en ik zijn binnen

Het beïnvloedt alles om je heen en het is normaal

Als er achter elke emote een messenwerper zit

achter elke actie

Iets beweegt, het ruikt sinds ik me kan herinneren

Spanning... De magie zit van binnen en nee!

Het is niet verworven.

Ik laat het gordijn niet zakken, mijn arm houdt het omhoog

Pure fascinatie voor het magische

We brengen Drama vanuit een kelder.

we passeren het orakel

In onszelf vertrouwen we, misschien zijn we magiërs

Kom binnen en zie de show waar ik het over heb!

Het is het leven zelf op een podium

Er zit drama in mijn regels, drama in mijn kalenderdagen

Let op, laat de show beginnen