Road Dogs - Fall City Fall

Built a bed of nails, sheets stitched in vain

If you had it your way, that’s where you’d have me lay

Not one for slander, not looking for a laugh

Would it make you feel better if you hurt me in the…

Act like I give a shit, just to make you feel your worth

This is where we say good-bye, I’m not woeful of your words

The waters off, powers cut

Father the rot and lower your trust

Sacrifice is no longer enough

You walk the straight line;

I’ll take the curve

Pleasure to grab your attention;

I’ll make it brief if I can

Don’t look so discouraged by the feel of my rough hands

Don’t let me keep you waiting if you got places to be

I caught your restless eyes, they sang curiously to me

I’m a wanderer by trade, a hypocrite in my down time

Restless in my travels and Oh god, restless in my mind

There’s no sleep in my bed, Yea, its gathered dust since then

I’m a prisoner a prisoner, to every mile, every road

I’m in love with the fight that’s how the story goes

So if the last of my courtesy has already up and flown, it’s for

Mother doesn’t remember my face.

Her little man was far out grown

The lady isn’t going to like this one;

she hates the thought of alone

Not because she’ll miss me much, she just got so use to the monotone

There’s no sleep in my bed, yea its gathered dust since then

A prisoner, a prisoner to every mile to ever road

I’m a lover of the fight that’s how the story goes

So I’m over it, we’re done here.

I’d pack my bags if there were time

But I’m afraid if we don’t take off now I’ll probably change my mind

So let’s torch the place and keep moving, oh god don’t dare to look back

The feeling seems soothing now but the glory fades oh far to fast

I can see the crows gaining on the tale lights, and my patience peaked at last

exit

Either way they followed us all night, or is it my conscious eating me for

breakfast

So hold me, as if I’ll never leave again

Because once the morning comes my friend

I’m gone again at six AM

Bouwde een spijkerbed, lakens tevergeefs genaaid

Als je het naar je zin had, zou je me daar laten liggen

Niet iemand voor laster, niet op zoek naar een lach

Zou je je beter voelen als je me pijn doet in de...

Doe alsof het me kan schelen, gewoon om je te laten voelen wat je waard bent

Dit is waar we afscheid nemen, ik heb geen spijt van uw woorden

De wateren uit, stroom uitval

Vader de rot en verlaag je vertrouwen

Opoffering is niet langer genoeg

Je loopt de rechte lijn;

Ik neem de bocht

Plezier om uw aandacht te trekken;

Ik zal het kort houden als ik kan

Kijk niet zo ontmoedigd door het gevoel van mijn ruwe handen

Laat me je niet laten wachten als je ergens moet zijn

Ik ving je rusteloze ogen, ze zongen nieuwsgierig voor me

Ik ben een zwerver van beroep, een hypocriet in mijn vrije tijd

Rusteloos in mijn reizen en oh god, rusteloos in mijn gedachten

Er is geen slaap in mijn bed, ja, sindsdien is het stoffig geworden

Ik ben een gevangene een gevangene, tot elke mijl, elke weg

Ik ben verliefd op het gevecht, zo gaat het verhaal

Dus als mijn laatste hoffelijkheid al is gevlogen, is het voor

Moeder herinnert zich mijn gezicht niet.

Haar kleine man was ver uit gegroeid

De dame zal deze niet leuk vinden;

ze haat de gedachte aan alleen

Niet omdat ze me erg zal missen, ze is gewoon zo gewend geraakt aan de eentonigheid

Er is geen slaap in mijn bed, ja, sindsdien is het stoffig geworden

Een gevangene, een gevangene van elke mijl tot ooit weg

Ik ben een liefhebber van het gevecht, zo gaat het verhaal

Dus ik ben er overheen, we zijn hier klaar.

Ik zou mijn koffers pakken als er tijd was

Maar ik ben bang dat als we nu niet vertrekken, ik waarschijnlijk van gedachten zal veranderen

Dus laten we de plek in brand steken en in beweging blijven, oh god durf niet achterom te kijken

Het gevoel lijkt nu rustgevend, maar de glorie vervaagt oh ver te snel

Ik kan de kraaien zien winnen aan de stoplichten, en mijn geduld bereikte eindelijk een hoogtepunt

Uitgang

Hoe dan ook, ze volgden ons de hele nacht, of eet ik me bewust op voor?

ontbijt

Dus houd me vast, alsof ik nooit meer wegga

Want zodra de ochtend komt, mijn vriend

Ik ben weer weg om zes uur 's ochtends