Golden - Failure

He crept through the streets

Eyes upturned

A small patch of sky

Looked down on him

Through baskets, they weave

So thickly

He saw on the sea

Alone in the clouds

A rusty old bridge

Was yelled in his mind

He thought it was golden

It swayed to his breath

And creaked with the boats

He unpacked his coat

And laid down

With somebody’s shoes

He traveled

Between the two ends

Of his bridge

He learned all the holes

To crawl in

And stayed for the time

When wind’s too cold

The rats that could march

Whispered in his ear

He knew it meant something

But nobody came

He sat through the nights

And watched all the darkness

It spread with his breath

And pushed back the sky

He stayed for the days

On his home

A rusty old bridge

Would scream in his mind

He thought it was golden

Hij kroop door de straten

Ogen omhoog

Een klein stukje lucht

Keek op hem neer

Door manden weven ze

Zo dik

Hij zag op zee

Alleen in de wolken

Een roestige oude brug

Werd in zijn gedachten geschreeuwd

Hij vond het gouden

Het zwaaide naar zijn adem

En kraakte met de boten

Hij heeft zijn jas uitgepakt

En neergelegd

Met iemands schoenen

Hij reisde

Tussen de twee uiteinden

Van zijn brug

Hij leerde alle gaten

Om naar binnen te kruipen

En bleef voor de tijd

Als de wind te koud is

De ratten die konden marcheren

Fluisterde in zijn oor

Hij wist dat het iets betekende

Maar niemand kwam

Hij zat de nachten door

En keek naar alle duisternis

Het verspreidde zich met zijn adem

En duwde de lucht terug

Hij bleef voor de dagen

Op zijn huis

Een roestige oude brug

Zou schreeuwen in zijn gedachten

Hij vond het gouden