Pascal Cancer - Exterio

J’ai vu la porte se fermer sur les projets que j’avais

J'étais si sûr de gagner une course dans la piste du centre contre moi-même

Ma confiance nourrissait ma naïveté

Rien d’plus facile, rien d’compliqué, c’est un acquis depuis toujours

Chui invincible, je vise toujours droit dans la cible

J’ai regardé les yeux fermés, regardé tout droit devant

Il attaque et moi j’prends une débarque

Je tombe d’une tour de trois cent mètres

Et je crois qu’c’est mon corps qui l’abrite comme un traître château fort

encerclé facilement par une bête

J’ai l’cancer à mes pieds, j’ai l’cancer à mes pieds…

À l’intérieur, ma raison était moins désamorcée que celle des autres en santé

Je me bats à la maison et je me sauve écrasé des visages d’enterrement

Parce qu'à mon âge je suis plus fort que le vieux loup qui attend la mort

J’ai avancé, j’ai avancé vers l’arrivée

Un objectif bien aligné

Un projet tout droit devant

Que ce soit pile, que ce soit face, j’me sens plus vivant que dans l’passé

Je remonte cette tour de trois cent mètres loin d’un trou

Et c’est là que mon âme s’en mêle d’un seul coup

Je me fous de c’qui m’tombera sur la tête

J’ai l’cancer à mes pieds, j’ai l’cancer à mes pieds !

Ik zag de deur dichtgaan voor de plannen die ik had

Ik was er zo zeker van dat ik een race op de middenbaan tegen mezelf zou winnen

Mijn zelfvertrouwen voedde mijn naïviteit

Niets eenvoudiger, niets ingewikkelds, het is altijd verworven

Chui onoverwinnelijk, ik richt altijd recht op het doel

Ik keek met mijn ogen dicht, keek recht voor me uit

Hij valt aan en ik maak een landing

Ik val van een driehonderd meter hoge toren

En ik denk dat het mijn lichaam is dat het beschermt als een verraderlijk kasteel

gemakkelijk omringd door een beest

Ik heb kanker aan mijn voeten, ik heb kanker aan mijn voeten...

Van binnen was mijn verstand minder onschadelijk gemaakt dan dat van anderen in goede gezondheid

Ik vecht naar huis en ren verpletterd weg van begrafenisgezichten

Want op mijn leeftijd ben ik sterker dan de oude wolf die wacht om te sterven

Ik schoof op, ik schoof op naar de finish

Een goed afgestemd doel

Een project recht vooruit

Of het nu kop of munt is, ik voel me levendiger dan vroeger

Ik beklim deze toren op driehonderd meter afstand van een gat

En dat is waar mijn ziel plotseling bij betrokken raakt

Het kan me niet schelen wat er op mijn hoofd zal vallen

Ik heb kanker aan mijn voeten, ik heb kanker aan mijn voeten!