On the Levee - Evangeline

Slipping away from our mother’s eyes across the river road to our paradise

A world of tall grass and buttercups the mighty Mississippi and a driftwood

We held heaven in our hands there on the levee

That river ran so mighty and wise it seemed to know all the mysteries of life

We began to finally understand when you looked in my eyes and took my hand

I swear it was the promised land there on the levee

Always eternally carved into a cypress tree

Then you followed that river on it’s way to the sea

Fading memories in the twilight of these years

That were only ours to know our hearts had come so close

The day when we let go there on the levee

Fading memories in the twilight of these years

It seems I can’t forget my river of regret

The love that came and went there on the levee

That levee still stands so strong and tall but it could not keep my wanderer

home

I guess that I should know by now that river’s gonna run on anyhow

Life just comes and goes and love just never knows

When two hearts will let go there on the levee there on the levee

Wegglippen uit de ogen van onze moeder over de rivierweg naar ons paradijs

Een wereld van hoog gras en boterbloemen, de machtige Mississippi en een drijfhout

We hielden de hemel in onze handen daar op de dijk

Die rivier liep zo machtig en wijs dat hij alle mysteries van het leven leek te kennen

We begonnen het eindelijk te begrijpen toen je in mijn ogen keek en mijn hand pakte

Ik zweer dat het het beloofde land daar op de dijk was

Altijd eeuwig uitgehouwen in een cipresboom

Toen volgde je die rivier op weg naar de zee

Vervaagde herinneringen in de schemering van deze jaren

Dat was alleen van ons om te weten dat ons hart zo dichtbij was gekomen

De dag dat we daar op de dijk loslieten

Vervaagde herinneringen in de schemering van deze jaren

Het lijkt erop dat ik mijn rivier van spijt niet kan vergeten

De liefde die daar op de dijk kwam en ging

Die dijk staat nog steeds zo sterk en hoog, maar hij kon mijn zwerver niet tegenhouden

thuis

Ik denk dat ik nu wel zou moeten weten dat die rivier hoe dan ook doorgaat

Het leven komt en gaat en liefde weet het maar nooit

Als twee harten los laten daar op de dijk daar op de dijk