Delta Run - Evangeline

The bar was much too dirty and lights were way too bright

It was only seven thirty he’d soon embrace the night

He’d strap on his guitar and turn into some kind of smoking gun

On the far side of heaven he’s on the Delta Run

His curse is the highway and it sings a lonesome song

If the blues weren’t in his veins he’d be trying to get back home

He’s wondering where’s the exit wondering what he’s become

After years of chasing dreams years on the Delta Run

He’s running into trouble and running out of time

He’s gonna run on forever but there’s no finish line

Out on the Delta Run

The Delta Run is a row to hoe and 49 is a mighty bad road

But there’s nowhere to go

He’s driving up to Memphis home of the Graceland gates

Searching for a reason hoping for a lesser fate

Somewhere sometime someone’s gonna break free but he’s not the one

He’s treading on an endless mill they call the Delta Run

He’s running into trouble…

Not on the Delta Run

Delta

De bar was veel te vies en de lichten waren veel te fel

Het was pas half acht dat hij de nacht spoedig zou omarmen

Hij bond zijn gitaar vast en veranderde in een soort smoking gun

Aan de andere kant van de hemel is hij op de Delta Run

Zijn vloek is de snelweg en het zingt een eenzaam lied

Als de blues niet in zijn aderen zat, zou hij proberen terug naar huis te komen

Hij vraagt ​​zich af waar de uitgang is en vraagt ​​zich af wat hij is geworden

Na jaren dromen najagen op de Delta Run

Hij komt in de problemen en heeft bijna geen tijd meer

Hij gaat voor altijd door, maar er is geen eindstreep

Op de Delta Run

De Delta Run is een rij om te schoffelen en 49 is een enorm slechte weg

Maar je kunt nergens heen

Hij rijdt naar Memphis, het huis van de Graceland-poorten

Op zoek naar een reden in de hoop op een minder lot

Ergens zal iemand ooit losbreken, maar hij is niet degene

Hij betreedt een eindeloze molen die ze de Delta Run noemen

Hij komt in de problemen...

Niet op de Delta Run

Delta