Lonely Stranger - Eric Clapton

I must be invisible;

No one knows me.

I have crawled down dead-end streets

On my hands and knees.

I was born with a ragin’thirst,

A hunger to be free,

But I’ve learned through the years.

Don’t encourage me.

'Cause I’m a lonely stranger here,

Well beyond my day.

And I don’t know what’s goin’on,

So I’ll be on my way.

When I walk, stay behind;

Don’t get close to me,

'Cause it’s sure to end in tears,

So just let me be.

Some will say that I’m no good;

Maybe I agree.

Take a look then walk away.

That’s all right with me.

ik moet onzichtbaar zijn;

Niemand kent mij.

Ik ben door doodlopende straten gekropen

Op mijn handen en knieën.

Ik ben geboren met een woede-uitbarsting,

Een honger om vrij te zijn,

Maar ik heb door de jaren heen geleerd.

Moedig me niet aan.

Omdat ik hier een eenzame vreemdeling ben,

Veel verder dan mijn dag.

En ik weet niet wat er aan de hand is,

Dus ik ben onderweg.

Als ik loop, blijf dan achter;

Kom niet dicht bij me,

Want het zal zeker eindigen in tranen,

Dus laat me gewoon zijn.

Sommigen zullen zeggen dat ik niet goed ben;

Misschien ben ik het ermee eens.

Kijk eens en loop dan weg.

Dat vind ik goed.