Black Horns - Endwell

A bitter man’s agenda

A nihilistic view

So afraid to feel inferior

Just keep obscuring the truth

Crowned king in your wasteland

No right to sing the blues

So dreadful and oppressive

Yet still a slave to gloom

No halos, your life condemned

And you know that

The past will come back to haunt you again

Your path is damned, your path is damned, your path is

I hear you’ve been repenting

And the grief was too severe

That the stress is never ending

And the act was never quite sincere

Now your eyes have been pried wide open

And you can’t quell those fears

So you suffer, you suffer, you suffer, you suffer

You suffer, you suffer, you suffer like all the rest

The path you tread has never been more direct

Has left you with no respect

Has never taken you home

But now it’s taking you down below

Down below, down below

And you know that

The past will come back to haunt you again

No angels here, no angels here

No signs of the divine, no signs of the divine

No signs of the divine, no signs of the change

You swore that you would make

No more blind hostility

No more nights of losing sleep

No more scorn or spite or hate

No more ruthless, jealous rage

No more harboring disdain

No more bitterness or enmity

No more gods, no more pleading

There are no angels here

There are no angels here

There are no angels here

No angels are here

De agenda van een bittere man

Een nihilistische visie

Zo bang om je minderwaardig te voelen

Blijf gewoon de waarheid verdoezelen

Gekroonde koning in je woestenij

Geen recht om de blues te zingen

Zo afschuwelijk en benauwend

Toch nog steeds een slaaf van de somberheid

Geen halo's, je leven veroordeeld

En je weet dat

Het verleden komt terug om je weer te achtervolgen

Uw pad is verdoemd, uw pad is verdoemd, uw pad is verdoemd

Ik hoor dat je je hebt bekeerd

En het verdriet was te groot

Dat de stress nooit ophoudt

En de daad was nooit helemaal oprecht

Nu zijn je ogen wijd opengewrikt

En je kunt die angsten niet onderdrukken

Dus je lijdt, je lijdt, je lijdt, je lijdt

Je lijdt, je lijdt, je lijdt zoals de rest

Het pad dat je bewandelt is nog nooit zo direct geweest

Heeft je geen respect achtergelaten

Heeft je nog nooit mee naar huis genomen

Maar nu neemt het je mee naar beneden

Beneden, beneden

En je weet dat

Het verleden komt terug om je weer te achtervolgen

Geen engelen hier, geen engelen hier

Geen tekenen van het goddelijke, geen tekenen van het goddelijke

Geen tekenen van het goddelijke, geen tekenen van verandering

Je zwoer dat je zou maken

Geen blinde vijandigheid meer

Geen nachten meer slapen

Geen minachting of wrok of haat meer

Geen meedogenloze, jaloerse woede meer

Geen minachting meer koesteren

Geen bitterheid of vijandschap meer

Geen goden meer, geen smeekbeden meer

Er zijn hier geen engelen

Er zijn hier geen engelen

Er zijn hier geen engelen

Er zijn geen engelen