Euforia - Dutra

Eu não sei me despedir

E até é confortante me assombrar

Em teus fantasmas por aí

Que eu nem vejo mais motivos pra sumir

Preciso me encontrar

Depois pra perceber

Aquilo que eu queria

Aquela euforia

De ter e nem ligar

Depois pra me esquecer

Do que eu nem vou lembrar

É o ter sem ter

Que deixar de lado

É o ter sem ver

O que tem de errado

Mas se não quiser

Não precisa ser

Venha o que vier…

Ik weet niet hoe ik afscheid moet nemen

En het is zelfs geruststellend om me te achtervolgen

In je geesten daarbuiten

Dat ik niet eens meer redenen zie om te verdwijnen

Ik moet mezelf vinden

achteraf beseffen

Wat ik wilde

die euforie

Hebben en niet schelen

Om vervolgens te vergeten

Wat ik me niet eens zal herinneren

Het is hebben zonder te hebben

Wat buiten beschouwing te laten

Het is hebben zonder te zien

Wat is er verkeerd

Maar als je niet wilt

hoeft niet zo te zijn

Wat er ook komt...