Journey - Duncan Browne

Cut all the corners, step on the old routine

Oh what a joke these twenty-four years have been

Honey, in my mind I can see your star

I know who you are I’ve been learning

All right, so now we know which way the wind’s gonna blow

Let’s get up and go, no returning

Pack up your sorrow, put away your evening star

But don’t change your clothes, I like you just the way you are

I know you’ve been sleeping under a big black cloud

And you never been allowed to be honest

Well I’m no saint but I’ll carry you home

There’s a place of your own if you want it

Uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh

Soon we’ll be sailors, sailing on the salty sea

Where the waves of the world would be the one and only company

Come up and see the world it’s like a ship going down

It’s running a-ground, it’s all over

But those flying fishes are gonna jump up and smile

Every league, every mile, to tell a nova

Snijd alle hoeken, stap op de oude routine

Oh wat een grap deze vierentwintig jaar zijn geweest

Schat, in gedachten kan ik je ster zien

Ik weet wie je bent, heb ik geleerd

Oké, dus nu weten we uit welke richting de wind gaat waaien

Laten we opstaan ​​en gaan, geen terugkeer

Pak je verdriet in, berg je avondster op

Maar verander je kleren niet, ik vind je leuk zoals je bent

Ik weet dat je onder een grote zwarte wolk hebt geslapen

En het is je nooit toegestaan ​​om eerlijk te zijn

Nou, ik ben geen heilige, maar ik zal je naar huis dragen

Er is een eigen plek als je dat wilt

Uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh

Binnenkort zijn we zeelieden, zeilend op de zoute zee

Waar de golven van de wereld het enige echte gezelschap zouden zijn

Kom naar boven en zie de wereld, het is alsof een schip zinkt

Het loopt vast, het is allemaal voorbij

Maar die vliegende vissen zullen opspringen en glimlachen

Elke competitie, elke mijl, om een ​​nova te vertellen