Más Allá - Dulcamara

Un nuevo despertar

En esta oscuridad

Reptan larvas de insectos

Sobre mi piel

Un punzn

Afilado

Se abre paso

Dentro de mi sien

Languideciendo en un asilo…

Sin cordura

Pierdo la conexin

Retorcido de dolor.

Mi realidad ha sucumbido…

A la locura

Me pudro sin razn

En una puta habitacin

Olvidado en un abismo

De blancura estril y enfermedad

Camisa de fuerza…

Irracional…

Nuestro sistema antropfago

El segador de mi libertad

De su estricto molde de piedra

Nada puede nunca escapar

El rugir de mi esquizofrenia

La voz de mi condenacin

Ms all

Del infierno que se anuda en m Puedo vislumbrar

Un plido amanecer

Donde resurgir

Los despojos de mi memoria

Ms all

De la fosa donde me enterris

Puedo vislumbrar

Un rojo atardecer

Donde recuperar

Los despojos de mi memoria

een nieuw ontwaken

in deze duisternis

kruipen insectenlarven

op mijn huid

een klap

Scherp

Stap opent

in mijn tempel

Wegkwijnen in een gesticht...

geen gezond verstand

Ik verlies de verbinding

Verdraaid van pijn.

Mijn realiteit is bezweken...

tot waanzin

Ik rot zonder reden

in een verdomde kamer

Vergeten in een afgrond

Van kale witheid en ziekte

Dwangbuis…

Irrationeel…

Ons mensenetende systeem

De maaier van mijn vrijheid

Van zijn strikte steenafgietsel

niets kan ooit ontsnappen

Het gebrul van mijn schizofrenie

De stem van mijn verdoemenis

voorbij

Van de hel die in mij knoopt kan ik een glimp opvangen

een bleke zonsopgang

waar weer opduiken

De overblijfselen van mijn geheugen

voorbij

Van het graf waar je me begroef

ik kan een glimp opvangen

een rode zonsondergang

waar te halen

De overblijfselen van mijn geheugen