Morfina - Diox

Kolejna działka, znika ból, mam na oczu gałkach #gaussian blur

Z dłoni wypada strzykawka na bruk i słyszę zamiast miasta szum

Rozmyty kontur, brak horyzontu, urwane filmy jak z Paramount’u*

Nasze blizny to nie do remontu, topimy się w wewnętrznym ogniu

Wszystko powoli odpływa, haj jest wyższy niż temperatura

Moje serce wybija szybszy dwa razy rytm niż w tempie natural

Dorosłe dzieci, w ręce matura, but napisane pędzlem na murach

Zanim spłyniemy po ścianie na ziemie, bo życie tu wciąż nami spluwa

Z dziurawej żyły się sączy dusza, jest skaleczona odłamkiem bomb

I kapie na beton, jak kolejna kropla uderza o tafle z echem jak dzwon

Wszystko tu miesza się z brudem chodnika, żółty deszcz, pusta ulica

I nawet jeżeli się martwisz co czuje, w ogóle nie słyszę, że pytasz!

W moich żyłach morfina

W moich żyłach morfina

Nie pytaj czyja to wina

Nie pytaj czyje to wina

W całym obiegu obiegu krążenia systemu nie czuje już nic — zapominam!

W całym obiegu obiegu krążenia systemu nie czuje już nic — zapominam!

W moich żyłach morfina

W moich żyłach morfina

W moich żyłach morfina

W moich żyłach morfina

Morfina, morfina, morfina, morfina

W całym obiegu obiegu krążenia systemu nie czuje już nic — zapominam!

Podnoszę z ziemi brudną strzykawkę, bo czuje, że wraca znów całe zło

To co zostało jak kolejną dawkę biorę i znowu rozpływa się tło

Zapominam o szczerym złocie, nie pytam w jakiej latasz gablocie

Ja siedzę tu solo na zimnym betonie, jak 747 się wznoszę!

Połykam zapach, rozmijam wzrokiem, jestem daleko jest pięknie!

To nie ta liga nie pytaj gdzie jestem, nie szukaj mnie na klipach w piekle

Z dala od tego co boli, nie idę by ich zadowolić

Z dala od prawdy, którą sprzedają, jak całą resztę tu w folii

Ja nie czuje nic, nie pytam o cenę, nie wierze w nic, nie pytam o Ciebie

I lecę bezwolnie jak liście na wietrze i czuje, że nie będzie lepiej!

Wszystko miesza się z brudem chodnika, żółty deszcz, na ustach cisza

I nawet jeżeli się martwisz co czuje, w ogóle nie słyszę, że pytasz!

(Ref.)

Morfina

Z dala od tego co boli

Morfina

Nie pytaj czyja to wina

Morfina

Nie idę by ich zadowolić

W całym obiegu obiegu krążenia systemu nie czuje już nic — zapominam!

Morfina

Z dala od tego co boli

Morfina

Nie pytaj czyja to wina

Nie idę by ich zadowolić

W całym obiegu obiegu krążenia systemu nie czuje już nic — zapominam!

Weer een complot, de pijn verdwijnt, ik heb #gaussiaanse waas op mijn ogen

Een injectiespuit valt uit mijn hand op de stoep en ik hoor lawaai in plaats van de stad

Vage contouren, geen horizon, gebroken films zoals van Paramount*

Onze littekens zijn onherstelbaar, we smelten in het innerlijke vuur

Alles ebt langzaam weg, de high is hoger dan de temperatuur

Mijn hart klopt een ritme dat twee keer zo snel is als natuurlijk

Volwassen kinderen, afstudeerexamens in de hand, schoen geschreven met een penseel op de muren

Voordat we van de muur naar de grond stromen, want het leven hier spuugt nog steeds naar ons

De ziel sijpelt uit de lekkende ader, het wordt doorgesneden door een bomfragment

En het druppelt op het beton terwijl een nieuwe druppel de tegels raakt met een echo als een bel

Alles is hier vermengd met vuil op de stoep, gele regen, een lege straat

En zelfs als je je zorgen maakt over hoe ik me voel, hoor ik je helemaal niet vragen!

Morfine in mijn aderen

Morfine in mijn aderen

Vraag niet wiens schuld het is

Vraag niet wiens schuld het is

In de hele circulatie van de circulatie van het systeem voel ik niets meer - ik vergeet het!

In de hele circulatie van de circulatie van het systeem voel ik niets meer - ik vergeet het!

Morfine in mijn aderen

Morfine in mijn aderen

Morfine in mijn aderen

Morfine in mijn aderen

Morfine, morfine, morfine, morfine

In de hele circulatie van de circulatie van het systeem voel ik niets meer - ik vergeet het!

Ik raap een vuile spuit van de grond omdat ik voel dat al het kwaad weer terugkomt

Wat overblijft als volgende dosis neem ik en de achtergrond verdwijnt weer

Ik vergeet puur goud, ik vraag niet in welke vitrine je staat

Ik zit hier alleen op het koude beton, als een 747 Ik sta op!

Ik slik de geur in, ik mis mijn ogen, ik ben ver weg, het is prachtig!

Dit is niet de competitie, vraag niet waar ik ben, zoek me niet op clips in de hel

Weg van wat pijn doet, ik ga ze niet plezieren

Weg van de waarheid verkopen ze, net als de rest hier in folie

Ik voel niets, ik vraag niet naar de prijs, ik geloof nergens in, ik vraag niet naar jou

En ik vlieg als bladeren in de wind en ik voel dat het niet beter zal worden!

Alles vermengt zich met het vuil van de stoep, gele regen, stilte op de lippen

En zelfs als je je zorgen maakt over hoe ik me voel, hoor ik je helemaal niet vragen!

(Ref.)

Morfine

Weg van wat pijn doet

Morfine

Vraag niet wiens schuld het is

Morfine

Ik ga ze niet plezieren

In de hele circulatie van de circulatie van het systeem voel ik niets meer - ik vergeet het!

Morfine

Weg van wat pijn doet

Morfine

Vraag niet wiens schuld het is

Ik ga ze niet plezieren

In de hele circulatie van de circulatie van het systeem voel ik niets meer - ik vergeet het!