Submerge - Despite Exile

A hollow heart that can never be filled

Abandoned to the depths of night

Left alone, floating, betrayed

On the edge of this burning cold sea

We always thought we were infinite

No limits ever showed along our way

We followed blindly the winds of perdition

Just to find our end, just to find ourselves

A pulse in the veins as I wait for the end

Let me sink in this ocean

A gaze at the constellations

As the lungs are filled one last time

Left alone, floating, betrayed

On the edge of this burning sea

You were the light that i needed

But now you’re shining in distance,

My feelings withered away with your memory

Cold stone replaced your shape

Eventually we will meet again

We always thought we were infinite

No limits ever showed along our way

We followed blindly the winds of perdition

Just to find our end, just to find ourselves.

Een hol hart dat nooit kan worden gevuld

Verlaten tot in het diepst van de nacht

Alleen gelaten, zwevend, verraden

Aan de rand van deze brandende koude zee

We dachten altijd dat we oneindig waren

Er zijn nooit grenzen op onze weg geweest

We volgden blindelings de wind van verderf

Gewoon om ons einde te vinden, gewoon om onszelf te vinden

Een puls in de aderen terwijl ik wacht op het einde

Laat me zinken in deze oceaan

Een blik op de sterrenbeelden

Terwijl de longen nog een laatste keer worden gevuld

Alleen gelaten, zwevend, verraden

Aan de rand van deze brandende zee

Jij was het licht dat ik nodig had

Maar nu straal je in de verte,

Mijn gevoelens verwelkten met jouw geheugen

Koude steen heeft je vorm vervangen

Uiteindelijk zullen we elkaar weer ontmoeten

We dachten altijd dat we oneindig waren

Er zijn nooit grenzen op onze weg geweest

We volgden blindelings de wind van verderf

Gewoon om ons einde te vinden, gewoon om onszelf te vinden.