Ephemeral - Despite Exile

We’ve prayed for the rain

To cleanse the plagues of the earth

We’ve prayed for the deluge to wash us away

We were brought to face our disaster

The boundaries have been long crossed

The limit exceeded

This is the day we relinquish all misery

The wallowing in apathy

To have it done with these pitiful creatures

Confined in an ocean of repetition

We’ve spent centuries in deception

Chasing ethereal delusions

Divided between fate and fortune

Merging with our fading traces

As disciples we wither beside our masters

We’ll fracture the laws

That plead us defective

Attending the eclipse

When daylight is one with the dusk

To enshrine the birth of a different order

And unleash the fury they have bred in us

To redeem the relics of our past

The premonition of an unnoticed path

A transient justice reigning upon our vestige

Ephemeral

Just for an instant forever condensed

Just for an instant we’ll find a way home.

We hebben gebeden voor de regen

Om de plagen van de aarde te reinigen

We hebben gebeden dat de zondvloed ons wegspoelt

We zijn ertoe gebracht om onze ramp het hoofd te bieden

De grenzen zijn al lang overschreden

De limiet overschreden

Dit is de dag dat we alle ellende opgeven

Het wentelen in apathie

Om het gedaan te krijgen met deze zielige wezens

Opgesloten in een oceaan van herhaling

We hebben eeuwenlang in bedrog doorgebracht

Op jacht naar etherische wanen

Verdeeld tussen lot en fortuin

Samenvoegen met onze vervagende sporen

Als discipelen verdorren we naast onze meesters

We zullen de wetten breken

Dat pleit ons defect

De eclips bijwonen

Als het daglicht één is met de schemering

Om de geboorte van een andere orde vast te leggen

En laat de woede los die ze in ons hebben gekweekt

Om de overblijfselen van ons verleden in te wisselen

Het voorgevoel van een onopgemerkt pad

Een tijdelijke gerechtigheid heerst over ons overblijfsel

Vluchtig

Even voor altijd gecondenseerd

Heel even vinden we een weg naar huis.