Crepuscular - Despite Exile

The scent of rotting time

Entices the vultures

To feast upon our marrow

We sit silenced by the blinding dusk of an age

Where every form draws back

Trapped in matter

There is no conflict

Only chasms

Of spiraling nothingness

Is there a home we belong to?

Are we just shadows?

Are we just the shades

We see gliding through these walls?

Forsaken into the deepest gray

Hoping for the day when we’ll be

Diving into pure energy

Fettered into the dark of this cave

Despite our exile

Our will shall rise

De geur van rottende tijd

Verleidt de gieren

Om van ons merg te smullen

We zitten stil door de verblindende schemering van een tijdperk

Waar elke vorm zich terugtrekt

Gevangen in de materie

Er is geen conflict

alleen kloven

Van spiraalsgewijs niets

Is er een huis waartoe we behoren?

Zijn we slechts schaduwen?

Zijn we alleen maar de tinten?

Zien we door deze muren glijden?

Verlaten in het diepste grijs

Hopend op de dag dat we zullen zijn

Duiken in pure energie

Geketend in het donker van deze grot

Ondanks onze ballingschap

Onze wil zal stijgen