Amentia - Despite Exile

Brain dead and comatose, incapable of reason

Adept in anything and everything

Inhaling fumes of burning desire

Lacerating flesh relentlessly

Full of poison

Ready to infect everyone

Your perfume fills my lungs

Drowning in solitude

Pray for nothing

Prey everyone

We understand what we had only when we’re deprived of it

Are we condemned to be?

Are we just instants of eternity?

Meaningless and undeserving

Bearers of evil and plagues.

Waiting as my fingers carve deep furrows in my head

I wear proudly my regret as a second skin

Capable of anything and everything

Lost in the depths of an unknown’s eyes

Trying to comprehend every emotion.

Experiment the darkness.

Speak in silence, hear the noise of nothingness.

Breath deeply.

Tomorrow won’t come.

Everything becomes nothing.

Forever ends.

Hersendood en comateus, niet in staat tot reden

Bedreven in alles en nog wat

Dampen van brandend verlangen inademen

Vlees meedogenloos scheuren

Vol met gif

Klaar om iedereen te besmetten

Je parfum vult mijn longen

Verdrinken in eenzaamheid

Bid voor niets

Prooi iedereen

We begrijpen pas wat we hadden als we het niet meer hebben

Zijn we ertoe veroordeeld?

Zijn we slechts ogenblikken van de eeuwigheid?

Zinloos en onverdiend

Dragers van kwaad en plagen.

Wachten terwijl mijn vingers diepe groeven in mijn hoofd kerven

Ik draag trots mijn spijt als tweede huid

Tot alles en nog wat in staat

Verdwaald in de diepten van de ogen van een onbekende

Elke emotie proberen te begrijpen.

Experimenteer met de duisternis.

Spreek in stilte, hoor het geluid van het niets.

Adem diep in.

Morgen komt niet.

Alles wordt niets.

Voor altijd eindigt.