Abandoned Language - Dälek

Abandoned language only when i thought my masses couldn’t manage.

Wisdom gained with age is lost to page as adage.

So tragic, that average trajectory.

Incendiary thought and vast vocabulary makes none the less of savage.

A fist or full clip might be quick to split that cabbage.

This breath?

It takes tactics.

Haven’t quite mastered movements after three full decks.

What we seem to go through rarely ever makes sense.

From the scorching country fields to the heart of projects,

What we know of history’s always marred in violence.

So I, Etch my own stone into tablets.

Never felt a need to live elaborate.

Fuck them pretty niggas with their rings and silk fabrics.

Need an ear to concrete to speak correct grammatics.

Heard same beauty in my noise where the rest heard static.

I’ve had it, Trying to explain this same formula.

Perfect paranoia.

Don’t let me trust a soldier.

Thought we’d all understand now since we’re older.

They pass manilla folders and 100, 000 die.

They built the public schools with factory workers in their eyes.

Since we don’t manufacture now they don’t need men.

It’s easier to start wars than it is to feed kids.

Damn we callous.

We kept off balance.

Kept off balance as i harness raw talents

Said a million times prefer bullets to ballots

Kept off balance

Ideas are valid.

Ideas are valid.

They say i’d best whisper

Ideas are valid

They say i’d best whisper

i say i’ll keep a pen to pad and fingers on triggers.

Should i aim at own temple or several?

Can’t figure.

It’s hard to focus, perhaps our last opus.

If younger heads quote this, then it ain’t all hopeless.

I wrote this with intent to resurrect a John Carlos,

A Huey Newton, a Gueverra in the midst.

Can’t accept the struggle’s dead when there’s blood on our lips.

Positions shift but survival’s all basic.

Ain’t a fuckin' thing sacred nowadays kid.

Perhaps the racists ain’t blatant but what’s really changed?

Our peoples been trained to live in tight cage.

The only thing we feel is mad rage.

The closest thing to bring a smile to parched lips slipped silent through

arthritic grip.

A stoic life lasts instant.

A starved infant would best paint state of our conditions.

Populous with no ambition

Content to tear at flesh formed somber progression.

So where’s the lessons to digest within aggression?

These filthy blocks are all immersed in raw tension.

Meanwhile they act like poverty was our invention.

The meek inherent what and when is my question.

I read your weak history text that never mention

A solitary second of my people’s true intentions.

Astute observations kept us mentally replenished.

Resumed rituals retold tales as heretic, within my speech lies the last of my

heritage.

Hit headshots with higher average.

All caught in labyrinth, shine when i speak you can’t handle it.

Chorus:

Turn that page muthafucka cause our story’s all scripted.

600 years, ain’t a fuckin thing different.

Don’t speak to us about strength and upliftment.

The closest thing to paradise is mad distant.

Mind’s prism imprisons what light enters to ruin negative

reactions attract interest from factions that lack oral traditions

In fact speech muted like Miles' horn.

Though humble my soul’s torn

Tempted to tell more

Labeled a failure

You fail to see my core

Won’t let you just ignore

This fight’s what we live for

Fragile image ignites wrath of ancestors.

Revamped rhyme pattern gathers pulse from street wars

i seek more

perhaps life’s still atypical.

Experience has got me cynical.

Seen our best clipped at pinnacle.

Provide cyanide in form of capsule.

At times it seems my breath is just a hassle

Masked men poised to kidnap for known ransom

Ransack a stack of ill writtens

Reduced to ramble.

Why’s our inner streets left in shambles?

I know a niggas got to eat… but do we got to play sambo?

Suburban copies sloppily repeat what seen on airwaves.

Completely miss gist of dimly lit stairways.

How dare they make us trivial

Made it seem we never counted

My culture’s demise was more literal than it sounded

Theories well grounded, inevitably unearth skeletons of fellow men.

Pristine bones got bleached of their melanin

While they teach mere scraps of tinged truth

Corrupts youth

Views constrict these pupils.

The useful made fools with eyes that blur proofs.

My manner’s uncouth as they complete loop.

Kept cyclical sense of this noose.

Verlaten taal alleen toen ik dacht dat mijn massa het niet aankon.

Wijsheid die met de leeftijd is opgedaan, gaat als adagium naar de pagina.

Zo tragisch, dat gemiddelde traject.

Opruiende gedachten en een enorme woordenschat maken niettemin woest.

Een vuist of een volledige clip kan snel zijn om die kool te splitsen.

Deze adem?

Er is tactiek voor nodig.

Bewegingen nog niet helemaal onder de knie na drie volledige decks.

Wat we lijken te doormaken, is zelden logisch.

Van de brandende velden tot het hart van projecten,

Wat we weten van de geschiedenis is altijd ontsierd door geweld.

Dus ik, ets mijn eigen steen in tabletten.

Nooit de behoefte gevoeld om uitgebreid te leven.

Neuk ze mooie niggas met hun ringen en zijden stoffen.

Een oor nodig om te concretiseren om correcte grammatica te spreken.

Hoorde dezelfde schoonheid in mijn geluid waar de rest ruis hoorde.

Ik heb het gehad, ik probeer dezelfde formule uit te leggen.

Perfecte paranoia.

Laat me geen soldaat vertrouwen.

Dacht dat we het nu allemaal zouden begrijpen omdat we ouder zijn.

Ze passeren manilla folders en 100.000 sterven.

Ze bouwden de openbare scholen met fabrieksarbeiders in hun ogen.

Omdat we nu niet produceren, hebben ze geen mannen nodig.

Het is gemakkelijker om oorlogen te beginnen dan om kinderen te eten te geven.

Verdomme, we zijn ongevoelig.

We bleven uit balans.

Uit balans gehouden terwijl ik gebruik maak van rauwe talenten

Zei een miljoen keer liever kogels dan stembiljetten

Uit balans gehouden

Ideeën zijn geldig.

Ideeën zijn geldig.

Ze zeggen dat ik het beste kan fluisteren

Ideeën zijn geldig

Ze zeggen dat ik het beste kan fluisteren

ik zeg dat ik een pen op pad zal houden en vingers aan de triggers.

Moet ik op mijn eigen tempel mikken of op meerdere?

Kan niet achterhalen.

Het is moeilijk om je te concentreren, misschien ons laatste werk.

Als jongere koppen dit citeren, dan is het niet allemaal hopeloos.

Ik heb dit geschreven met de bedoeling een John Carlos nieuw leven in te blazen,

Een Huey Newton, een Gueverra in het midden.

We kunnen de dood van de strijd niet accepteren als er bloed op onze lippen zit.

Posities verschuiven, maar overleven is allemaal basis.

Het is tegenwoordig geen heilig ding meer, jongen.

Misschien zijn de racisten niet flagrant, maar wat is er echt veranderd?

Onze mensen zijn getraind om in een strakke kooi te leven.

Het enige wat we voelen is gekke woede.

Wat het dichtst in de buurt kwam om een ​​glimlach op uitgedroogde lippen te brengen, glipte er zwijgend doorheen

artritis greep.

Een stoïcijns leven duurt onmiddellijk.

Een uitgehongerde baby zou het beste onze toestand kunnen schetsen.

Populair zonder ambitie

Inhoud om van te verscheuren vormde een sombere progressie.

Dus waar zijn de lessen om te verwerken in agressie?

Deze smerige blokken zijn allemaal ondergedompeld in rauwe spanning.

Ondertussen doen ze alsof armoede onze uitvinding is.

De zachtmoedige inherente wat en wanneer is mijn vraag.

Ik heb je zwakke geschiedenistekst gelezen die nooit vermeldt

Een enkele seconde van de ware bedoelingen van mijn mensen.

Scherpzinnige observaties hielden ons mentaal bijgevuld.

Hervatte rituelen vertelden verhalen opnieuw als ketter, in mijn toespraak ligt de laatste van mijn

erfenis.

Raak headshots met een hoger gemiddelde.

Allemaal gevangen in een labyrint, schitter als ik zeg dat je het niet aankan.

Refrein:

Sla die pagina om, muthafucka, want ons verhaal is helemaal gescript.

600 jaar, is niet iets anders.

Praat niet met ons over kracht en verheffing.

Het paradijs dat het dichtst in de buurt komt, is gek ver weg.

Het prisma van de geest houdt op wat licht binnenkomt om het negatieve te verpesten

reacties trekken belangstelling van facties die geen mondelinge tradities hebben

In feite gedempt als de hoorn van Miles.

Hoewel nederig mijn ziel is verscheurd

In de verleiding om meer te vertellen

Gelabeld als een storing

Je ziet mijn kern niet

Laat je niet gewoon negeren

Dit gevecht is waar we voor leven

Een kwetsbaar beeld wekt de woede van de voorouders op.

Vernieuwd rijmpatroon haalt hartslag uit straatoorlogen

ik zoek meer

misschien is het leven nog steeds atypisch.

Ervaring heeft me cynisch gemaakt.

We hebben onze beste geknipt op het hoogtepunt gezien.

Geef cyanide in de vorm van een capsule.

Soms lijkt het alsof mijn adem een ​​probleem is

Gemaskerde mannen klaar om te ontvoeren voor bekend losgeld

Doorzoek een stapel zieke teksten

Gereduceerd tot zwerftocht.

Waarom liggen onze binnenstraten in puin?

Ik weet dat een niggas moet eten... maar moeten we sambo spelen?

Suburban-kopieën herhalen slordig wat op ether is te zien.

Mis de essentie van slecht verlichte trappen volledig.

Hoe durven ze ons triviaal te maken?

Het leek alsof we nooit hebben geteld

De ondergang van mijn cultuur was meer letterlijk dan het klonk

Goed gefundeerde theorieën onthullen onvermijdelijk skeletten van medemensen.

Ongerepte botten werden gebleekt van hun melanine

Terwijl ze slechts flarden van getinte waarheid leren

Corrupt de jeugd

Uitzichten vernauwen deze leerlingen.

Het nuttige maakte dwazen met ogen die bewijzen vervagen.

Mijn manier is lomp als ze de lus voltooien.

Behield cyclische betekenis van deze strop.